به طرف روده كوچك حركت مىكند كلسيم جذب مىشود و پس از آن در روده كه مواد از اسيدى به قليايى تغيير پيدا مىكنند جذب كلسيم مشكل مىشود . به همين علت معمولا 50 - 10 درصد از كلسيم كه خورده مىشود جذب نشده و از طريق مدفوع به خارج دفع مىگردد . كلسيمى كه جذب و وارد خون مىشود به طرف اعضائى كه احتياج دارند خصوصا استخوانها برده مىشود . اگر مقدارى از كلسيم جذب شده مورد نياز نباشد توسط كليهها داخل ادرار مىشود و بنابراين سلامت كليهها براى متابوليسم نرمال و عادى كلسيم و ساير مواد معدنى بسيار لازم و حياتى است .
براى جذب كلسيم در مسير معده و روده وجود ويتامين
D
ضرورى است . ويتامين
D
بطور طبيعى در اغلب مواد غذايى وجود ندارد تنها زردهء تخممرغ و جگر گاو و جگر مرغ و خروس و بعضى از روغن ماهىها منابع مهم ويتامين
D
هستند . در پوست بدن انسان مادهء كلسترول وجود دارد كه در اثر تابش اشعهء ماوراء بنفش خورشيد تبديل به ويتامين
D
مىشود . چون اطمينانى نيست كه در تمام فصول سال و تمام قسمتهاى بدن اشعه مستقيم خورشيد بتابد و مقدار ويتامين
D
مورد نياز بدن از اين طريق تأمين شود ، لذا لازم است به اغلب بچهها و نوزادان روزانه مقدارى ويتامين
D
به صورت كنسانتره نظير روغن كبد ماهى كاد و يا ساير انواع روغن ماهى داده شود . در مورد بزرگسالان معمولا ويتامين
D
كه از طريق مواد غذايى و از راه تابش اشعه خورشيد مىگيرند كافى است و احتياجى به ويتامين
D
اضافه نمىباشد . البته بزرگسالانى كه كارشان ايجاب مىكند كه در محل سايه و بدون آفتاب باشند و لباس آنها طورى است كه غير از صورت بقيه اعضاى بدن پوشيده است ، احتمالا مقدار ويتامين
D
كافى به بدن آنها نمىرسد و شايد لازم باشد مقدارى به مواد غذايى آنها اضافه شود .
اسراف در خوردن ويتامين
D
ممكن است زيانآور باشد ، زيرا موجب مىشود كه كلسيم زائد بر ظرفيت خون توليد شده و به خون تحميل شود . اطفالى كه چندين برابر مقدار احتياج به آنها ويتامين
D
داده مىشود ممكن است مبتلا به ناراحتيهاى گوارشى