اين نوع واكنشهاى تبديل انواع هيدراتهاى كربن به گلوكوز دو طرفه است ، به اين معنى كه در مواردى ممكن است گلوكوز در بدن تبديل به انواع ديگرى از مونو ساكاريد شود ، اين تبديل متقابل بيولوژيك در بدن خيلى مهم و كارساز است زيرا تعدادى از تركيبات شيميايى ، به صورت مونوساكاريدهايى غير از گلوكوز ، در بدن مورد نياز مىباشند كه وجود دارند و در مواردى كه احساس كمبود از اين نقطهنظر شود اين خاصيت تبديل متقابل به كار مىآيد و مقدارى از گلوكوز موجود در بدن به ساير انواع مونو ساكاريد كه مورد نياز است تبديل مىشود .
در بين هيدراتهاى كربن كه در اين تبديل متقابل دخالت دارند مىتوان از دو تا از پنتوزها « 1 » و ريبوز « 2 » و داوكسى ريبوز « 3 » و گالاكتوز « 4 » و اسيدهاى قندى « 5 » نظير گلوكورونيك اسيد « 6 » - و آمينهاى قندى « 7 » كه از گلوكوز و گالاكتوز « 8 » بدست مىآيند نام برد .
واكنشهاى فوقالذكر اجازه مىدهد كه هر نوع هيدرات كربن كه از طريق مواد خوراكى وارد بدن مىشود در موارد لازم به مواد ديگرى تبديل شود كه آن مواد به عنوان پايه و ابزار ساختمان تركيباتى نظير انواع چربىهاى پيچيده كه داراى گالاكتوز هستند و يا براى ساختمان نوكلئيك اسيدها « 9 » كه شامل پنتوزها مىباشند و يا براى ساختمان عناصر پايهاى در ساختمان غضروف كه داراى اسيدهاى قندى و آمينهاى قندى هستند به كار رود .
هامش
( 1 ) .Pentose .( 2 ) .Ribose .( 3 ) .Deoxyribose .( 4 ) .GALACTOSE .( 5 ) .Sugar acids .( 6 ) .Glucuronic acids .( 7 ) .Sugar amines .( 8 ) .Galactose .( 9 ) .Nucleic acid .