مفيد خواهد بود كه اطلاعاتى در مورد مقدار انرژى هريك از انواع هيدراتهاى كربن در اختيار باشد .
طبق اصل معروف بقاى انرژى ، براى سنتز و تشكيل هيدرات كربن تحت تأثير انرژى خورشيد دى اكسيد كربن
( CO 2 )
و آب مصرف مىشود كه عينا در موقع شكسته شدن و تجزيه آن ، آب و دى اكسيد كربن بايد پس داده شود وقتى كه يك هيدرات كربن را در دستگاه كالوريمتر « 1 » مىسوزانيم حرارتى كه از آن حاصل مىشود مىتوان براى گرم كردن آب به كار برد و تغيير درجه حرارت آب را مىتوان اندازهگيرى كرد . اگر حجم آب معين باشد به آسانى مىتوان حرارت حاصله از سوختن هيدرات كربن را كه به مصرف گرم كردن آب رسيده محاسبه نمود .
از اين آزمايش در مورد گلوكوز رقم 76 / 3 كالرى بزرگ براى هر گرم و در مورد نشاسته 1 / 4 كالرى بزرگ براى هر گرم بدست آمده است . يك كالرى بزرگ مقدار حرارتى است كه لازم است تا درجه هزار گرم آب يك درجه سانتىگراد بالا رود . چون اغلب مواد غذايى مقدار قابل ملاحظهاى نشاسته دارند ، در مواد غذايى مخلوط معمولى بطور متوسط رقم 4 كالرى براى هر گرم مادهء غذايى به كار مىرود .
بازده كالرى نشاستهها در حدود 10 درصد بيشتر از گلوكوز مىباشد .
همينكه گلوكوز در نسوج بدن شكسته شد انرژى حاصله در اختيار بدن قرار مىگيرد . شكسته شدن كامل هيدرات كربن در بدن مستلزم اكسيده شدن آن است و در اثر اين اكسيداسيون ، آب و دى اكسيد كربن
( CO 2 )
حاصل مىشود و بطور ساده اكسيداسيون با جزئى تفاوت همان سوختن است .
در مورد سوختن معمولى همينكه هيدرات كربن را بسوزانند بلافاصله تمام انرژى آن به حرارت تبديل و به سرعت پراكنده مىشود ولى عمل اكسيداسيون در نسوج بدن به آهستگى وارد مراحلى با واكنشهاى واسطهاى مختلفى انجام مىگيرد .
هامش
( 1 ) .Calorimeter .