مانند چاى استفاده كرده و آن را دم نموده و مىخورند و دمكردهء برگ قهوه دست كمى از خود قهوه ندارد و خيلى مطبوع و با كيفيت بالا مىباشد . قهوه طبق نظر حكماى طب سنتى از نظر طبيعت سرد و خشك است و از نظر خواص معتقدند كه خوردن دمكردهء آن بازكنندهء گرفتگىها بوده و مسكن دردها ، غليان خون ، مسكن حدت صفرا ، سودا و سوزاندن آن مىباشد و اخلاط را رقيق و صاف مىنمايد ، لذا در شاخه و انواع دانهء قهوه
1 . نوع مارتىنيك 2 . موكا 3 . بوربن 4 . مقطع ميوه
موارد تبهاى خونى و صفراوى و سوداوى خصوصا در اوايل و بعد از بروز آبله مفيد است و براى يرقان نيز نافع است . قهوه ملين است و مدر و رطوبتها را خشك مىكند و براى سرفهء بلغمى و اكثر انواع سردردها و چشمدردها و ماليخوليا و آنچه كه در اثر غليظ شدن اخلاط به وجود مىآيد مفيد است و براى بواسير نافع است . ضماد آن با عسل براى ترميم عضو از جادررفته و انگشتپيچ آن با عسل براى سرفهء گرم و تر نافع است . عدهاى از حكماى طب سنتى معتقدند كه براى مبتلايان به جذام نيز نافع است . از
معارف گياهى ( فارسى ) — صفحة 384
مساهمون: حسين مير حيدر
ص٣٨٤