خواص در درجهء اول قرار دارد ، قهوهء عربى است و در حبشه و سودان و اغلب مناطق افريقاى استوايى به حالت وحشى و خودرو وجود دارد .
در عربستان در ناحيهء يمن و اطراف مكه كاشته و پرورش داده مىشود . در حال حاضر كشت و پرورش اين گونه در ساير مناطق دنيا از جمله برزيل ، ونزوئلا ، جزاير آنتيل ، هند و مناطق ديگر دنيا معمول است و گونههاى ديگر قهوه نيز هستند كه بومى سيرالئون ، نيجريه ، گابن ، كنگو ، ماداگاسكار و ساحلعاج بوده و در اين مناطق نيز كاشته مىشوند . قهوه يك نوشيدنى محرك است كه از دانههاى رسيده و خشك و بوداده و گردشده و گاهى از برگهاى جوان بودادهء آن به دست مىآيد .
دانهء قهوه در حالت تازگى داراى رنگ كمى سبز يا مايل به زرد است ، بوى ملايم مخصوص قهوه را دارد و طعمش ابتدا ملايم ولى بتدريج كه آب آن از دست مىرود گس مىشود و پس از بو دادن بوى قوى معروف و خاص قهوه را پيدا مىكند . در بازار قهوهء سبز هم به فروش مىرود كه آن را به فرانسوى
Cafe vert
گويند ، ولى معمولا قهوهء بوداده به فروش مىرود .
بين گونههاى مختلف قهوه ، 3 گونه از همه معروفتر هستند و بيشتر در دنيا كشت مىشوند .
در درجهء اول گونهاى كه از همه معروفتر و بيشتر مورد توجه است و بالاترين كيفيت را دارد
Coffea arabica
مىباشد و در درجهء دوم گونهء
Coffea liberica
مىباشد كه با كيفيت پايينترى از قهوهء عربى قرار دارد ولى روستايىتر و در شرايط نامساعد ، بيشتر مىتواند خود را منطبق سازد و در درجهء سوم
Coffea robusta
مىباشد كه از نظر تحمل شرايط نامساعد بسيار قابل ملاحظه است ولى از نظر كيفيت ميوه پايين است .
درخت قهوهء عربى در شرايط اقليمى استوايى و حاره خوب رشد مىكند و ثمر موفقى دارد و در آن اقليم اگر كمى در ارتفاع كاشته شده باشد از درختانى كه در ارتفاع سطح دريا كاشته شدهاند ، قهوهء خيلى بهتر مىدهد .
گونههاى
Liberica
و
Robusta
طالب آب و هواى مرطوبتر و گرمتر هستند .
تكثير قهوه از طريق كاشت بذر آن صورت مىگيرد ، ابتدا در خزانه كاشته مىشود كه سايهدار است و پس از اينكه نهال رشد كافى نمود به محل اصلى با فواصل 5 - 2 متر منتقل مىشود . معمولا درخت قهوه از سالهاى سوم و چهارم شروع به ثمر دادن مىنمايد .