اسيد « 1 » و فلوئورايد « 2 » وجود دارد .
برگهاى تازهء بهارهء چاى در حدود 014 / 0 درصد و برگهاى تازهء تابستانهء چاى در حدود 007 / 0 درصد اسانس دارد . وجود كزانتين و تئوفيلين و آدنين در برگ چاى موجب آن مىشود كه در صورت اسراف در خوردن چاى عوارضى به نام تئيسم « 3 » ايجاد شود . دمكردهء چاى منبع غنى از فلوئورايد است .
[ كىگل * ] معتقد است كه تانن چاى را بايد به نام پولىفنول ناميد .
خواص - كاربرد
دمكردهاى كه از برگهاى چاى و جوانههاى آن تهيه مىشود ، مقوى معده [ روا * ] ، ضد تشنج و معرق [ دراگندرف * ] ، تقويتكنندهء اعصاب [ اپهوف ] ، نرمكنندهء سينه و مدر [ چيو * ] ، آرامبخش [ ايشىدويا ] ، كمككننده به هاضمه و ضد اسهال خونى مىباشد [ كروست و پتلو * * ] و محرك قلب و مغز است [ يونگكن ] . طبق آنچه كه در
Pen ts'ao Kang Mu
آمده است چاى صافكنندهء صدا ، درخشانكنندهء چشم مىباشد . فعاليتهاى مغزى و فكرى را كمك مىكند . مجارى بدن را باز مىنمايد و به اصطلاح مفتح است ، به هاضمه كمك مىكند و آن را تقويت مىنمايد و نفخ را از بين مىبرد و درجهء حرارت بدن را تنظيم مىنمايد .
دمكردهء چاى براى شستوشوى چشم به عنوان محلول ضدعفونىكنندهء قابض مفيد است .
چاى طبق نظر حكماى طب سنتى از نظر طبيعت گرم و خشك است و از نظر خواص ، مقوى روح و فكر و معده و نيروى جنسى سردمزاجان و منعظ است .
بازكنندهء گرفتگىها و انسداد و اعتدالدهندهء اخلاط و رقيقكنندهء مواد غليظه و معرق و مدر است . سردرد را تسكين مىدهد و عطش كاذب را رفع مىكند . صافكنندهء خون و درخشانكنندهء رنگ چهره مىباشد و براى خفقان و بيمارىهاى قلب و انتصاب نفس ( سخت نفس كشيدن و در مواردى كه ناچار بايد سر را بالا نگهداشت و كمر را راست كرد تا نفس راحت بيرون آيد ) و رفع غم ، يرقان ، استسقا ، بواسير و بند آمدن مكرر ادرار نافع است . دمكردهء آن دبش و كمى تلخ كه مورد پسند اكثر
هامش
( 1 ) .Shikimic acid( 2 ) .Fluoride( 3 ) .Theisme