چاى سبز و چاى سياه هر دو از برگهاى چاى تهيه مىشوند و فقط از نظر رنگ و نوع و روش تهيه باهم اختلاف دارند .
چاى سبز كه به سبب رنگ سبز برگش ، به اين نام گفته مىشود بيشتر از چاى سياه محرك است و در چين ، ژاپن ، افريقاى شمالى و در روسيه مستعمل است .
چاى خيلى سريع بوها را به خود مىگيرد و در نگهدارى آن بايد دقت شود كه در نزديكى و تماس با چيزهاى بودار نباشد به همين دليل معمولا آن را در قوطى و ظرفها و جعبههاى دوجداره بستهبندى مىكنند . براى مصارف جارى نيز بايد سعى كرد در قوطىهاى فلزى يا در شيشه كه درب آن خيلى خوب بسته شود ، نگهدارى شود .
چينىها از اين خاصيت بوگيرى چاى استفاده كرده و چاى را در تماس با گل سرخ و يا گل ياسمن يا بهار نارنج مىگذارند كه چاى بوى آنها را به خود بگيرد و معطر شود . در اروپا بخصوص در فرانسه طى چند قرن فقط به عنوان يك گياه دارويى مورد توجه بود و تنها در قرن اخير است كه بتدريج چاى جاى خود را به عنوان يك مشروب غير الكلى مفيد در فرانسه باز كرده است .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى ، كيفيت مخصوص چاى به عنوان يك نوشيدنى دلپذير ، مربوط به وجود كافئين « 1 » يا تئين ، چند پولىفنول « 2 » و اسانس در آن است . در برگهاى آن كاروتن ، رايبوفلاوين ، نيكوتىنيك اسيد « 3 » و پانتوتنيك اسيد « 4 » ، اسكوربيك اسيد ، ماليك اسيد ، اكساليك اسيد ، كمپفرول « 5 » ، كوئرستين ، تئوفيلين « 6 » و تئوبرومين « 7 » ، كزانتين « 8 » ، هايپوكزانتين « 9 » ، آدنين ، صمغ ، دكسترين « 10 » ، اينوزيتول « 11 » ، تانن ، شيكيميك
هامش
( 1 ) .Caffeine - theine( 2 ) .Polyphenols( 3 ) .Nicotinic acid( 4 ) .Panthothenic acid( 5 ) .Kaempferol( 6 ) .Theophylline( 7 ) .Theobromine( 8 ) .Xanthin( 9 ) .Hypoxanthin( 10 ) .Dextrine( 11 ) .Inositol