چاى
در كتب طب سنتى با نام « چاى ختائى » و « چاى خطائى » و عربى آن « شاى » نام برده مىشود . به فرانسوى درختچه يا بوتهء آن را
Theier
و به انگليسى
Tea plant
نامند .
گياهى است از خانوادهء
Ternstroemiaceae
و
Camelliaceae )
و
( Theaceae
نيز گويند . نام علمى آن
Camellia sinensis ( L . ) O . Kutze
و مترادفهاى آن
Thea sinensis L .
و
Thea sinensis L . var macrophylla Sieb .
و
Thea viridis L .
و
Thea cochinchinensis Lour .
و
Thea chinensis Sims .
و
Camellia thea Link .
و
Camellia theifera Griff .
از طرف گياهشناسان مختلف نامگذارى شده است .
برگهاى جوان بوتهء چاى كه به فارسى چاى نامند به فرانسوى
The
و به انگليسى
Tea
گفته مىشود .
مشخصات
درختچهء چاى كه از حدود 5 هزار سال قبل در چين شناخته بوده و مصرف مىشده ، امروزه در اغلب كشورهاى آسيا كه براى چاى اقليم مناسبى داشته باشند ، كاشته مىشود . چاى را در قرن سيزدهم ميلادى براى اولين بار ماركوپولو سياح ونيزى به اروپا وارد كرد و مدتها به علت گرانى و كمياب بودن آن فقط مشروب لوكس طبقات بالاى جامعهء اروپا و درباريان بوده است . از اوايل قرن هجدهم هلندىها و انگليسىها از طريق كمپانى معروف هند ورود چاى را به اروپا آغاز كردند . تا قبل از