به صورت خوشه ، شامل چندين نارگيل با اندازههاى مختلف در هر درخت وجود دارد . ميوهء نارگيل كروىشكل به ابعاد سر انسان بعضى كوچكتر و بعضى بزرگتر و از چند قسمت تشكيل شده است . قسمت خارجى آن ضخيم و سفت متشكل از الياف نباتى و داخل آن صاف ، ليز استخوانى و خيلى سخت است به علاوه قسمت خارجى يا پوستهء خارجى با خطوط برجستهاى از طرف طول ميوه به سه قسمت تقسيم شده است و در قاعدهء نارگيل سه محل سوراخ ديده مىشود . اين پوشش سخت كه شكسته شود در داخل آن دانهء اصلى نارگيل ديده مىشود كه سفيدرنگ است و از مادهء آلبومن روغنى « 1 » سفيد تشكيل شده و در وسط آن حفرهاى است كه محتوى مايع سفيدرنگ خوش طعمى است كه به شير نارگيل يا آب نارگيل معروف است . شير نارگيل در ميوههاى نارس خيلى زياد است و به تدريج كه ميوه به مرحلهء رسيدگى كامل مىرسد ، مقدار اين شير كمتر مىشود و مقدار شير داخل نارگيل را مىتوان از تغيير رنگ پوستهء خارجى آن تخمين زد .
يك درخت نارگيل بارور در حدود 60 - 50 عدد نارگيل در سال مىدهد كه در هكتار در حدود 6 - 5 هزار عدد مىشود . از اين محصول ميوه در حدود يك تن دانهء نارگيل كه در تجارت به كوپرا « 2 » معروف است به دست مىآيد .
بهطور متوسط در حدود 60 درصد كوپرا را مواد چرب يا روغن يا كرهء نارگيل تشكيل مىدهد كه از آن مىگيرند و در بازار مىفروشند . تكثير نارگيل خيلى ساده از طريق كشت تخم آن انجام مىگيرد كه در خزانه كاشته مىشود و پس از 5 - 4 ماه گياه جوان نارگيل ظاهر مىشود ، پس از يك سال آن را به محل اصلى با فواصل 10 * 10 متر منتقل مىكنند . البته خاك غنى و آمادهشده لازم دارد .
درخت نارگيل مخصوص مناطق حاره است . در سيلان ، هندوستان ، فيليپين ، كالدونى جديد ، هندوچين و ساير مناطق حاره انتشار دارد . در ايران از خارج وارد شده و در چاهبهار چند درخت كاشته شده است .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى نارگيل داراى آنزيم ، انورتين ، اكسيداز و كاتالاز « 3 » مىباشد .
هامش
( 1 ) .Albumen oleagineux( 2 ) .Coprah( 3 ) .Catalase