شديد و مضرّ آسپيرين روى مخاط معده شده و مخاط معده بازهم در حدود 20 درصد ضخيمتر شده بود .
با توجه به تحقيقات فوق ، محققان معتقدند كه موز تكثير طبيعى و متعادل سلولهاى آستر معده را تحريك مىكند و در عين حال سبب مىشود كه يك لايهء مخاطى محافظ ايجاد شود كه آستر جدار معده را پوشانيده و مانع آن مىشود كه اسيد كلريدريك و پپسين معده آثار سويى روى آن داشته باشند و دانشمندان انگليسى نظر كارشناسان و محققان هند و ساير كارشناسان و همچنين نظر شايع بين مردم غير فنى در مورد نقش موز به عنوان عامل ضد اولسر را حد اقل در مورد اولسر معده تأييد مىنمايند .
موز به عنوان ميوهء مفيد براى خون و قلب
دانشمندان هندى اخيرا كشف كردهاند در آزمايشى همين كه الياف گياهى موجود در موز نارس به موشهاى آزمايشگاهى خورانده شد و به موازات آن مقدار زيادى مواد داراى كلسترول به غذاى آنها اضافه شد مشاهده گرديد كه وجود موز نارس در خوراك جانوران مانع افزايش جزء زيانآور كلسترول خون
( LDL )
در جانور گرديده است ، ولى الياف موجود در موز رسيده اين اثر را نداشته است . در اين آزمايش به موشهايى كه فقط كلسترول بدون گرد موز داده شده بود ، جزء مضرّ كلسترول خون آنها
( LDL )
افزايش يافته و به 126 ميلىگرم در هر صد گرم رسيده بود ولى وقتى به غذاى آنها علاوه بر مواد پركلسترول ، گرد موز نارس اضافه شد ، كلسترول مضرّ خون آنها به 44 ميلىگرم در صد گرم كاهش يافت يعنى تقريبا به ثلث تقليل پيدا كرد . و به علاوه گرد موز جزء مفيد كلسترول خون يعنى
HDL
را در حدود 30 درصد افزايش داده بود . محققان اين خاصيت را مديون وجود مقدار زيادى الياف گياهى همىسلولوز « 1 » در موز نارس مىدانند . بهنظر مىرسد كه موزهاى معمولى نيز به علت داشتن مقدار زيادى پكتين ، كلسترول خون را كاهش مىدهند زيرا مقدار پكتين موجود در موز از سيب هم بيشتر است و دليل مقايسه با سيب اين است كه سيب از نظر كاهش كلسترول مورد تأييد قاطبهء محققان دانش غذادرمانى است .
هامش
( 1 ) .Hemicellulose