پلاسبو « 1 » كه تركيب بىاثرى نظير لاكتوز مىباشد فقط 16 درصد اثر داشته است .
( آزمونهاى كور دو جانبه روش تحقيقاتى است كه بخصوص در پزشكى براى افزايش دقت آزمون به كار مىرود ، در اين آزمونها از گروهى بيمار كه تحت مطالعه قرار مىگيرند به عدهاى داروى حقيقى مورد آزمايش داده مىشود و به عدهاى ديگر از گروه ، پلاسبو يعنى داروى بىاثرى كه از نظر شكل ظاهر و حتى مزه كاملا شبيه داروى حقيقى مىباشد مىدهند . البته نه بيمار و نه پزشك هيچيك نمىدانند كه به كدام بيمار داروى حقيقى داده شده و به كدام بيمار پلاسبو و فقط محقق آمارشناس مىداند كه چطور عمل شده و اسامى بيمارانى را كه داروى حقيقى خوردهاند يادداشت نموده است . اين روش براى اين است كه آثار روانى مصرف دارو نيز دقيقا مورد نظر قرار گرفته باشد . )
اولين بارى كه موز به عنوان ميوهء شفادهندهء اولسر در مطبوعات پزشكى عنوان شد ، در سالهاى 1930 بوده است . ابتدا دانشمندان و محققان فكر مىكردند كه موز ترشى شديد عصير معده را خنثى مىكند و حتى تصور مىكردند كه موز رسيده تحريكات معدى را آرام مىكند .
در تحقيقاتى كه در انگلستان روى تغذيه موشها به عمل آمده به اين ترتيب كه يك هفته به موشهاى آزمايشگاهى خردههاى موز خورانده شده و پس از آن چند داروى اولسرزا به آنها تزريق گرديده است ، مشاهده كردهاند كه در عدهء معدودى از آنها اولسر معده ايجاد گرديده است . محققان در همان آزمايش از موز رسيدهء نارس مادهء شيميايى جدا كردند كه ترشح اسيد معده را سركوب مىكند و قاعدتا مانع ايجاد اولسر در جانوران مىشود . اخيرا در پژوهشهاى جديد كه گروهى از محققان هندى و انگليسى به منظور بررسى چگونگى و مكانيسم عمل موز در مقابله با اولسر به عمل آوردهاند ، نظريات جديدى دربارهء اينكه چرا جانوران پستاندار كه از موز تغذيه مىكنند 3 / 1 كمتر دچار اولسر مىشوند و اولسر آنها نيز چندان سخت و جدى نيست ، به دست آمده است . در اين تحقيقات دريافتهاند كه موز عينا شبيه داروهاى معروف و مؤثر شيميايى تجارتى اثر مىكند ، البته بدون اينكه عوارض جانبى مضرّ آنها را داشته باشد . اين تحقيقها را پرفسور سانيال « 2 » ، استاد دانشكدهء علوم پزشكى دانشگاه هند و
هامش
( 1 ) .Placebo( 2 ) .Professor A . K . Sanyal