تسكين مىدهد و در ساير خواص مانند سيب ترش است . سيب خام نارس بىمزه مضر است و ايجاد ناراحتى و تب مىنمايد .
رب سيب ترش كه آب آن را بدون شيرينى قوام آورده باشند ، كمى سرد و از نظر خشكى و رطوبت معتدل و براى غلبه صفرا و غليان خون و اسهال صفراوى و قى صفراوى و رفع غم و دردهاى سوداوى نافع است . مضر اسهال خونى و ريه و ادامهء خوردن آن مضر اعصاب است .
ضماد برگ سيب براى ورمهاى گرم در ابتداى ورم مفيد است و شكوفهء سيب با داروهاى مناسب براى رفع اخلاط متعفن مؤثر است و مرباى شكوفهء سيب يا به عبارت ديگر گل قند از گل سيب براى ضعف دل و دماغ و برانگيختن نيروى جنسى نافع است و براى اين كار شكوفهء سيب را با دو برابر وزن آن شيرهء گل قند گل سرخ مخلوط نموده و مىخورند . توصيه مىشود كه گرممزاجان هميشه سيب ترش بخورند يا ترش و شيرين و سيب شيرين را سردمزاجان بخورند . البته سيب شيرين براى گرممزاجان هم مضر نيست .
ويتامينهاى سيب بيشتر در پوست سيب قرار دارد بنابراين سيب اگر با پوست خورده شود ( البته براى اشخاصى كه از نظر وضع معده اجازهء خوردن پوست سيب خام را داشته باشند ) مفيدتر است . در مناطق خاور دور در جوشاندههاى برگ سيب از پوست ميوهء سيب به صورت خشكشده يا تازه نيز مىريزند كه آن را مطبوع سازد .
مصرف سيب رسيده آبدار تازه براى ورم حاد روده اطفال و اسهال خونى تبهاى حصبهاى و امثال آنها نافع است .
پوست سيب خشكشده به صورت جوشانده براى رفع ورم مفاصل ، روماتيسم ، نقرس و ناراحتىهاى كليه كه منجر به كاهش ادرار مىشود بسيار مفيد است ، زيرا مدر است و دستگاه هاضمه را مرتب مىكند و دفع اسيد اوريك را تسهيل مىنمايد .
تهيهء شربت سيب : سيب رسيدهء اعلا را 3 - 2 عدد قطعهقطعه كرده در مقدارى آب بجوشانند كه جمعا 1000 گرم به دست آيد و آن را صاف كرده و به آن شكر بيفزايند و شربت سيب تهيه مىشود . مصرف 50 گرم از اين شربت بسيار گوارا و ضدعفونىكننده فرحآور و خنككننده است .
نظرى به تحقيقات جديد علمى در مورد خواص درمانى سيب
تحقيقات علمى جديد سيب را چون بستهاى جادويى مملو از داروهاى طبيعى