شخص هندى را به نام ميكنا يا منكا ( براى اينكه اين اسم به هر دو شكل مىتواند خوانده شود ) براى ترجمهء كتب طبى هندى به عربى استخدام كرده بود . از جملهء اين كتابها ، كتابى بود بنام صراط كه نويسندهء كتاب تحفة المؤمنين يا تحفهء حكيم مؤمن از آن اطلاع داشته و گفته مىشود يك نسخه از آن نيز اكنون در پاريس موجود است » . « 1 » ابن نديم در ذيل عنوان : « نام كتابهاى هند در طب كه به زبان عربى موجود است » نوشته است : « كتاب سسرد - ده مقاله ، كه يحيى بن خالد دستور تفسير آن را به منكه هندى در بيمارستان داد و بهمنزله كناش است [ « كناش » مجموعه دفتر مانندى است كه فوائد پزشكى گوناگونى در آن ذكر مىشود ] . كتاب استانگر الجامع ، تفسير ابن دهن . كتاب سيرك ترجمه عبد إله بن على از فارسى به عربى ، چون در ابتدا از هندى به فارسى ترجمه شده بود . كتاب سندستاق ، به معنى زبدهء رستگارىها ، ترجمه ابن دهن رئيس بيمارستان ، كتاب مختصر للهند فى العقاقير ، كتاب علاجات الحبالى للهند ، كتاب توقشتل ، در آن صد درد و صد درمان است . كتاب رؤسا الهندية فى علاجات النساء . كتاب السكر للهند ، كتاب اسماء عقاقير الهند ، ترجمه منكه براى اسحاق بن سليمان ، كتاب بابى الهندى فى اجناس الحيات و سمومها ، كتاب التوهم فى الامراض و العلل ، تأليف توقشتل هندى » . « 2 » ابن نديم ، در صفحات ديگر كتاب خود مجددا مىنويسد : « و از علماء هند كه تأليفاتشان در نجوم و طب به ما رسيده : راكهر ، راحه ، صكه ، انكر ، زنكل ، اريكل ، جبهر ، اندو ، جبارى » مىباشند . « 3 » « ابن القفطى » نيز در اينباره چنين مىگويد : « پس امت « هند » نزد جميع امم ، در طول زمان ، معدن
هامش
( 1 ) - تاريخ پزشكى ايران ، ص 129 .
( 2 ) - كتاب الفهرست ، ص 536 .
( 3 ) - همان ، ص 487 .