تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بررسى متون طب شيعه در تاريخ پزشكى ( فارسى ) — صفحة 277

مساهمون:

ص٢٧٧
عين الملك طبيب حاذق دربار اكبر شاه بابرى . . . در هندوستان به دنيا آمد . . . از اطباى معروف دربار شاه جهان بود مخصوصا مورد توجه شاهزاده دانشمند داراشكوه قرار گرفته و مجموعهء طبى نسبتا مفصل به نام اين شاهزاده تنظيم كرده است . عين الملك لقب پدرش بود كه بعدا به‌وسيلهء شاه جهان به نور الدين تفويض گرديد ( ص 206 ) . - تأليف‌هاى اين پسر : 1 - مفردات ادويه در سال 1038 . 2 - قسطاس الاطباء . 3 - طب داراشكوهى تأليف سال 1056 و به نام محمد داراشكوهى پسر شاه جهان ( ص 206 ) . اما در الذريعه : - نام اين طبيب « حكيم عين الملك ، نور الدين محمد بن عبد إله شيرازى » و مؤلف « الفاظ الادويه » مىباشد كه در سال 969 آن را نوشته و از نظر حروف ابجد تاريخى است و مطابق است با سال تأليفش . توضيح : پس از بررسى و مقايسهء مطالب فوق معلوم مىشود كه : اولا ، مطالب الگود دربارهء « الفاظ الادويه » و مؤلف آن مغشوش است ، زيرا : 1 - در صفحات 90 - 91 و 101 - 102 كتاب مذكورش « نور الدين » را پسر « عين الملك » شيرازى مىداند ، و در صفحات 101 - 102 مىگويد « نور الدين » اصلا در هند متولد شده ، ولى در صفحه 41 مىگويد كه او در جوانى به هند مهاجرت كرده است ! 2 - كتاب « الفاظ الادويه » را از « عين الملك » مىداند ( در صفحه 53 ) ، ولى در صفحات