اشعارى كه با نام مستعار دوائى است از اوست ، اما عدهء ديگرى مىگويند كه اين اشعار از شاعر ديگرى است كه او هم عين الملك نام داشته . بههرحال پسر اين طبيب به نام « نور الدين » نيز پزشك بود و از پدرش بيشتر شهرت داشت » ( همان ، ص 90 - 91 ) .
- « نور الدين محمد » از زمرهء پزشكان مهاجر ايرانى به هند محسوب مىگشت و اصلا در هند متولد شده بود ( همان ، ص 101 ) . او پسر عين الملك شيرازى فوقالذكر است و در زمان داراشكوه بوده و « الفاظ الادويه » را در سال 1038 تأليف كرده كه بارها چاپ شده است و همينطور مؤلف « مجربات » مىباشد ( همان ، ص 101 - 102 ) .
- « نور الدين محمد » شيرازى كتاب « طب داراشكوهى » را به نام داراشكوه پادشاه هند تأليف كرد . اين كتاب بسيار مفصل و داراى تصاوير بسيار زيادى است و به قول پروفسور ظهورى : « كتاب مجموعه كاملى است از اطلاعات پزشكى ايرانيان ، هنديان و اعراب و پيشرفتها و فعاليتهائى كه پزشكان در دورهء سلطنت اكبر شاه ، جهانگير شاه و شاه جهان داشتهاند » ( همان ، ص 101 - 100 ) .
و بالأخره در كتاب : « پزشكان نامى پارس » نيز در اين مورد چنين آمده است كه :
- عين الملك شيرازى : « عبد إله بن على طبيب شيرازى ملقب به عين الملك از اطباى قرن دهم هجرى و معاصر با اكبر شاه گوركانى است . طبيبى حاذق ، كحالى ماهر و جراحى زبردست بود . . . در سال 1003 [ فوت كرده و در سال 971 اكبر شاه را معالجه كرده است ] » ( ص 133 ) . او در شعر دوائى تخلص مىكرده ( ص 134 ) .
فرزند او نور الدين محمد بن عبد إله نام داشته كه بعدها بهجاى پدر ملقب به عين الملك گرديد ( ص 134 ) . نور الدين محمد عبد إله حكيم ، عين الملك شيرازى پسر
بررسى متون طب شيعه در تاريخ پزشكى ( فارسى ) — صفحة 276
مساهمون: حسن منتصب مجابى
ص٢٧٦