است ( رك : پزشكان نامى پارس ، ص 95 و نيز مطالب ذيل رديفهاى 297 ، 121 و 561 كتابشناسى ) ، و الگود در كتاب « تاريخ پزشكى ايران » ( ص 555 - 554 ) نيز مىگويد : « دكتر پولاك اتريشى [ در دار الفنون ] چشمپزشكى درس مىداد و در ايجاد فرهنگ لغات و اصطلاحات تشريحى در زبان فارسى اقدامات مؤثرى بهعمل آورد » ؛ اما وى در كتاب ديگر خود : « طب در دورهء صفويه » ( ص 301 ) اشتباها زمان دكتر پولاك را اواخر صفويه مىداند .
13 - با بررسى و استخراج از الذريعه ، دوازده تأليف كه طى رديفهاى : 39 - 226 - 242 - 247 - 304 - 469 - 593 - 630 - 682 - 708 - 732 و 848 در كتابشناسى آمده ، از عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى مىباشد ، اما علاوه بر اينها ، دو رساله ديگر را الگود به شرح زير از « عماد الدين » مىداند :
الف - « آتريلال » : علاقهء اصلى عماد الدين [ محمد بن مسعود شيرازى ] به داروپزشكى بود ، زيرا مىبينيم كه رسالهء جامعى دربارهء داروى ديگرى كه براى درمان آتشك به كار برده مىشد و آن را آتريلال ناميده است . . . » ( طب در دورهء صفويه ، ص 26 )
ب - « آتشك » : « بدون شك بايد گفت كه رسالهء آتشك او [ عماد الدين ] ، يعنى همان بيمارى كه اينك سيفيليس ناميده مىشود مهمترين كتابى است كه بدست اين شخص به رشته تحرير درآمده است . . . » ( همان ، ص 26 )
14 - نام كتاب رديف 37 : « الاغراض الطبية » در كتاب « طب در دورهء صفويه » ( صفحه هشت ديباچه ) بهصورت « اغراض الطب » نوشته شده و الگود احتمال مىدهد كه آخرين كتاب جرجانى باشد ، زيرا به نام وزير اتسز خان كه بين سالهاى 521 تا 551 سلطنت
بررسى متون طب شيعه در تاريخ پزشكى ( فارسى ) — صفحة 274
مساهمون: حسن منتصب مجابى
ص٢٧٤