تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بررسى متون طب شيعه در تاريخ پزشكى ( فارسى ) — صفحة 153

مساهمون:

ص١٥٣
كتاب « برء الساعه » رازى كه قبلا به‌وسيلهء شيخ حسين جابر الانصارى در حدود سال 1700 ميلادى تحت عنوان « تحفهء شاهى » براى استفادهء سلطان محمد اعظم شاه دهلى ، و دوباره بوسيلهء مير حسين بن كرم على با نام « دستور الطب » به فارسى ترجمه شده بود ، در دوره‌هاى اخير نيز اين كتاب توسط دكتر پ . گيگس بيروتى
( Dr . p . Guigues of Beirut )
زير عنوان « بهبودى فورى » به زبان فرانسه ترجمه شده است . « ضمنا مندرجات نسخهء جديد كه هنوز در ميان اطباى قديمىتر ايران رواج دارد ، توسط من در مجلهء سلطنتى آسيايى شمارهء اكتبر 1932 خلاصه و منتشر شده است » . « 1 » همچنين « رسالهء اطفال » رازى در سال 919 هجرى قمرى در ونيز به چاپ رسيد و بلافاصله پس از آن نظر اطباى اروپائى به « ام الصبيان » جلب شد و دربارهء آن در كتب و رسالات خود مطالبى نوشتند . « 2 »

ترجمه « الملكى »

كتاب الملكى على بن عباس اهوازى در سال 1180 ميلادى توسط كنستانتين و استيفن ترجمه شده است و در ونيز و ليون در سال 1523 به چاپ رسيد . « 3 »

ترجمه « الفاظ الادويه »

اين كتاب كه در سال 1030 هجرى قمرى توسط نور الدين محمد عبد إله بن حكيم عين الملك شيرازى تأليف شده بود و در سال 1266 در دهلى و مدرس به زبان
هامش
( 1 ) - همان ، ص 232 . ( 2 ) - طب در دورهء صفويه ، ص 325 . ( 3 ) - مجموعه مقالات كنگره بين‌المللى تاريخ پزشكى ، ص 468 .