تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بررسى متون طب شيعه در تاريخ پزشكى ( فارسى ) — صفحة 137

مساهمون:

ص١٣٧
اين پژوهش‌گر پزشكى ايرانى در كتب غربى به تفصيل ياد شده است ، به‌ويژه پرفسور « لاپلان » عضو آكادمى پزشكى فرانسه و استاد دانشكده پزشكى پاريس و وابسته به آكادمى فرانسه به تفصيل در كتاب تاريخ طب اطفال ( 1982 ) و همچنين پروفسور « هوارد » وابسته به آكادمى فرانسه و استاد دانشكده طب پاريس به تفصيل در كتاب مذكور پژوهش‌هاى بهاء الدوله رازى را بيان نموده‌اند . « 1 » دكتر الگود درباره او مىنويسد : « تا آنجا كه من اطلاع دارم بهاء الدوله نخستين كسى است كه به درمان خودبه‌خودى سالك ، دوازده ماه پس از زخم شدن ، اشاره مىكند . به‌علاوه در فصل مربوط به تب‌هاى بثورى از سه بيمارى بحث مىكند كه به قول او تا آن زمان مورد توجه نبوده‌اند ، و با اينكه با آبله و سرخك مشابهند هيچ‌يك از آن دو نيستند . در اينجا شخص را به شك مىاندازد كه شايد منظورش آبله‌مرغان ، سرخجه و اگزانتماسوبيتوم بوده است . بهاء الدوله در آخر فصلى كه دربارهء بيمارىهاى چشم است به شرح يك بيمارى مىپردازد كه بدون شك همان است كه امروزه تحت عنوان « تب يونجه » شناخته مىشود و تا سال 1819 در اروپا شناخته نبوده است » . « 2 » از بيمارىهاى ديگرى كه بهاء الدوله به آن اشاره نموده است بيمارى سيفيليس مىباشد كه اولين توضيح صحيح از آن توسط وى داده شده است . « 3 » « سيفيليس در سال 897 از آمريكا به اروپا راه يافت و با سرعت عجيبى به سوى شرق گسترش پيدا كرد . زيرا مىبينيم كه بهاء الدوله ، اين پزشك دقيق و موشكاف ايرانى در نوشته‌اى مربوط به سال 906 مىنويسد : من به وجود بيمارى پى برده‌ام كه تا به حال
هامش
( 1 ) - خلاصه مقالات كنگره بين‌المللى تاريخ پزشكى ، ص 180 . ( 2 ) - تاريخ پزشكى ايران ، ص 400 . ( 3 ) - طب در دوره صفويه ، ص 29 .