هفتصد و پنجاه هزار تا يك ميليون نفر ذكر نموده است » . « 1 »
بهطور كلى ، توسعه پزشكى در دوره صفويه بسيار عالى و چشمگير است .
بهطورىكه هيچيك از مورخين پزشكى نمىتوانند آن را ناديده گيرند . در اين دوره تعداد بىشمارى از پزشكان بسيار ارزنده وجود داشتند ، كه عماد الدين محمود شيرازى يكى از اين شخصيتهاى پرفروغ است . عماد الدين محمود از پزشكان بسيار معروف زمان شاه طهماسب صفوى و شاه اسمعيل دوم بود . مشاركت وى به توسعه پزشكى چندجانبه است . وى بدون اغراق يك نسل از پزشكان را تحت تأثير قرار داد .
خواجه خواويند محمود ، حكيم ابو الفاتح گيلانى ، غياث الدين منصور ( معلم قاضى نور إله شوشترى ) از جمله شاگردان وى بودند . او داراى تأليفاتى گوناگون در مورد طب ، مانند : رساله افيون ، رساله عطرى لعل ، رساله آتشك ، رساله فاظهر ، رساله چوب چينى ، رساله در باب السموم ، صحيفة الشفا ، رساله ياقوتى ، شرح قانون شاه ، شرح تشريح القانون و غيره مىباشد . « 2 »
« مهمترين كار او ، از نقطهنظر پزشكى ، شرحى است كه دربارهء يك بيمارى جديد كه در همان ايام به ايران راه يافته بود و او آن را آتشك [ سيفيليس ] ناميده است و همچنين يك داروى جديد كه آن هم تازه به ايران آورده شده [ يعنى « چوب چينى » ] و قدرتمندترين دارو براى درمان آتشك شناخته مىشد نوشته است » . « 3 » چوب چينى در ايران براى اوّلينبار توسط عماد الدين شناسانده شده است . او در مقدمهء رسالهء خود
هامش
( 1 ) - همان ، ص 152 .
( 2 ) - خلاصه مقالات كنگره بينالمللى تاريخ پزشكى ، ص 10 .
( 3 ) - طب در دوره صفويه ، ص 25 - 26 .