[ سوره شورى ]
آيات : 49 و 50 لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَخْلُقُ ما يَشاءُ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً وَ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ * أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْراناً وَ إِناثاً وَ يَجْعَلُ مَنْ يَشاءُ عَقِيماً إِنَّهُ عَلِيمٌ قَدِيرٌ
موضوعات : خلقت انسان - مراحل خلقت - جنس جنين منبع : آياتى كه از علوم مىگويند صفحه : 75 نوع فرزند و بارور كردن عقيمان از توان بشر خارج است .
يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً وَ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ * أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْراناً وَ إِناثاً وَ يَجْعَلُ مَنْ يَشاءُ عَقِيماً
« 1 »
« به هركسى بخواهد دختر و به هركسى بخواهد پسر مىدهد اگر اراده كند پسر و دختر هر دو را مىدهد و هركس را بخواهد عقيم مىكند . »
مردم جهان چهار دستهاند ، آنهايى كه تنها پسر دارند آرزوى دختر دارند و آنها كه دختر دارند آرزوى پسر دارند آنها كه هر دو را دارند و گروهى كه فاقد فرزندند و هيچكس نه در زمان گذشته و نه در امروز كه علوم پيشرفت فراوان كرده قدرت انتخاب اين مسأله را ندارد . علىرغم تلاشها و كوششها هنوز كسى نتوانسته عقيمان واقعى را فرزند بخشد يا نوع فرزند را طبق تمايل انسان تعيين كند . گرچه نقش غذا و دارو را نمىتوان انكار كرد ولى اينها فقط احتمال را افزايش مىدهد و هيچيك قطعى نيست . « 2 »
آيات : 49 و 50
آيات مرتبط : 5 و 6 احزاب موضوعات : مسائل فقهى پزشكى - بارورىهاى پزشكى - آثار منفى بارورىهاى پزشكى منبع : بارورىهاى پزشكى از ديدگاه فقه و حقوق صفحات : 111 تا 117
آثار منفى بارورىهاى پزشكى
مشكلات ناشى از بارورىهاى پزشكى ( كه بيشتر به توليد نسل با دخالت عامل بيگانهاى غير از زوجين ، مثل اسپرم اهدايى ، تخمك اهدايى ، رحم اجارهاى و . . .
ناظرند ) به قرار زير است : « 3 »
- آثار و پىآمدهاى شيوههاى جديد توليد مثل نظير لقاح آزمايشگاهى و اجارهى رحم ، در جامعه به درستى بررسى و شناخته نشده است و پيشبينى آن ها نياز به ساليان دراز از عمر چنين فرزندانى دارد ؛ اگرچه در آن صورت هم پيشبينىها داراى پيچيدگى خواهد بود .
- اين نوع توليد مثل خلاف فلسفهى حيات انسانى است ، زيرا انسان نه تنها از گياهان و حيوانات بالاتر است ، بلكه مرتبط با خداوند و شرايع اوست ؛ شرايعى كه فطرت انسان را به نظم در كارها ، رفتارها و تصرفاتش دعوت مىكنند و خود شيوهى خاصى براى توليد نسل به نام « ازدواج » تشريع كردهاند تا آثار معين و خاصى بر حيات خانواده ، نسب فرزندان و . . . مترتب گردد ، نه اينكه ، آثار گوناگون و اعتبارى ، مثلا به شيوهى تلقيح تعداد زنان بسيارى با منى شخص واحدى باشد . در تأييد اين مطلب مىتوان به گفتار يكى از فقهاى بزرگ شيعه استناد كرد كه مىگويد :
هامش
( 1 ) . شورى / 49 و 50 .
( 2 ) . تفسير نمونه ، ج 20 ، ص 482 .
( 3 ) . در بيان بيشتر محذورات بارورىهاى پزشكى از ديدگاه فقها ، از منابع زير استفاده شده است . مجلهى مجمع فقه اسلامى ، دوره ى دوم ، عدد دو ، جزء اول و سيد محمد صدر ، ماوراء الفقه ، ج 6 .