اينها را مىداند و از تاريخ تولد جنين و لحظهى آن بىكموكاست آگاه است و اين از امورى است كه هيچكس و هيچ دستگاهى دقيقا نمىتواند آن را مشخص كند . اين علم مخصوص خداست چرا كه استعداد رحمها و جنينها كاملا متفاوت مىباشد و هيچكس از اين تفاوتها آگاه نيست .
بعضى ديگر گفتهاند كه جملههاى بالا اشاره به سه حالت مختلف اعمال رحم در ايام باردارى است .
جملهى اول اشاره به خود جنين است كه رحم آن را حفظ مىكند و جملهى دوم اشاره به خون حيض است كه در آن مىريزد و جذب جنين مىكند و آن را مىمكد و در خود فرومىبرد و جملهى سوم اشاره به خونهاى اضافى است كه در ايام حمل احيانا به خارج ريخته مىشود و يا به هنگام تولد و بعد از آن دفع مىگردد . ممكن است آيهى فوق اشاره به مجموع اين تفاسير باشد هرچند ظاهرا همان تفسير اول است .
در حديثى از امام باقر يا امام صادق « عليهما السلام » چنين مىخوانيم « غيض » هر حملى است كه كمتر از 9 ماه متولد شود و « تزداد » هر چيزى است كه از 9 ماه افزون شود . « 1 »
هامش
( 1 ) . تفسير نمونه ، ج 10 ، ص 133 .