دار السلطنت اصفهان در خدمت پادشاه جمجاه شاهحسينى الصفوى مىباشد « 1 » . . . »
محمد باقر برادر مير قابل و جالينوس الزمانى حكيم جبرئيل فرزند ارجمند محمد باقر هر دو در زمان شهنشاه اكبر از تبريز بهند اسلامى آمدند « 2 » . مؤلف مآثر رحيمى راجع بمقام ارجمندى كه حكيم محمد باقر و خانوادهاش در ايران داشتهاند مىنويسد :
« حكيم محمد باقر از اطباى مقرر شده در تبريز ( آذربايجان ) بود و ابا عن جد در آن ملك پدران ايشان بامر طب مشغول و در آن ملك صاحباختيار بودند . و او هم در علم طبابت بىنظير و بيمثال بود « 3 » . »
همين مؤلف حكيم جبرئيل پسر حكيم محمد باقر را بلقب « حكمتپناهى جالينوس الزمانى » ياد مىكند . سپس مىگويد كه اينهمه بزرگى و فضيلتى كه وى داشت ، بواسطهء شاگردى مير باقر داماد بود . چنان كه در جاى مىنويسد :
« جبرئيل در قزوين و اصفهان در خدمت و شاگردىء علامهء دوران و وحيد زمان افلاطونى مير محمد باقر داماد مشهور باشراق كسب فضايل و كمالات نموده « 4 » »
و جاى ديگر مىگويد :
« الحال كه 1025 ه است در همان فرخنده آثار بتقرب سلاطين سرافرازست « 5 » » .
بين پزشكان تبريز اسم عليم الدين تبريزى هم ديده مىشود كه بقول مؤلف نزهته الخواطر در عهد سلطان علاء الدين حسن بهمنى در گلبرگه در نواحى دكن زندگى مىكرده « 6 » .
هامش
( 1 ) - مآثر رحيمى ، مجلد سوم ، ص 45 -
( 2 ) - ايضا ، ص 45 - 48 -
( 3 ) - ايضا ، ص 46 -
( 4 ) - ايضا ، ص 46 .
( 5 ) - ايضا ، ص 46 .
( 6 ) - نزهة الخواطر ، طبقه ثامنه ، ص 86 .