حكيم نصير الدين « 1 » و حكيم رسل « 2 » هر دو شيرازى بودند .
گذشته از اين پزشكان ، پزشكان ديگر شيراز كه بنا بگفتهء دكتر محمد تقى مير در دوره شهنشاهان مغول وارد هند اسلامى گرديدند ، ازين قراراند :
ابو الحسين بن ابراهيم شيرازى در قرن يازدهم قمرى بهند اسلامى آمد « 3 » حكيم محمد حسن شيرازى ( عارف ) در سال 998 ه ق وارد گرديد و در دربار شهزاده سليم رتبهء بزرگ يافت و عارف تخلص مىكرد - ازوست :
مشك اگر هست بوى يار منست * مى رنگين لب نگار منست « 4 »
حكيم ميرزا محمود شيرازى بدعوت نظام الملك والى دكن همراه برادر خود مسافرت هند اختيار نمود « 5 » .
فتح اللّه شيرازى پسر ابو القاسم كه پزشك ديگرى بود غير از مير فتح اللّه شيرازى در ايام شاهجهان بدهلى آمده در زمرهء پزشكان دربار قرار گرفت « 6 » .
حكيم قاسم بيگ شيرازى بعد از كسب و تحصيل علم پزشكى در شيراز چنان شهرتى بهم رسانيد كه صيت حذاقتش بهند اسلامى رسيد و نظامشاه ازو بهند دعوت نمود « 7 » .
حكيم مومن شيرازى در صرف و نحو و معانى و تفسير و حديث در شيراز يگانهء عصر بود . در شيراز در محضر حكيم محمد هادى پدر حكيم محمد هاشمخان علوى تحصيل علم طب كرد . پس از تكميل تحصيلات بهند اسلامى رسيد . بيان الآداب و
هامش
( 1 ) - نزهة الخواطر ، طبقه ثامنه ، ص 174 -
( 2 ) - طبقات اكبرى ، ص 395 -
( 3 ) - پزشكان نامى پارس ، ص 13 -
( 4 ) - ايضا ، ص 87 -
( 5 ) - ايضا ، ص 192 -
( 6 ) - ايضا ، ص 136 -
( 7 ) - ايضا ، ص 138 -