مؤلف مطرح الانظار پزشك ديگرى از استرآباد ابو القاسم را نام مىبرد .
وى از اهل فندرسك ( نواحى استرآباد ) بود . در زمان شاه عباس صفوى از ايران بهند اسلامى وارد و مدتى در اينجا مقيم شد و بايران بازگرديد - ميرزا عبد الحسين خان فيلسوف الدوله دربارهء وى مىنويسد :
« در حكمت طبيعى و الهى و طب و رياضى سرآمد حكماء و در فقر و درويشى مسلم اهل طريقت و عرفاء بوده مدتها سفر هندوستان كرده » « 1 » در تدريس شفا و قانون مهارت تامه داشته و شعر هم مىگفته . ازوست :
شرب مدام شد چو ميسر مدام به * چون مى حرام گشته به ماه حرام به
از پزشكان ايران اسم حكيم داؤد بويژه قابل ذكر است . صاحب مطرح الانظار او را بنام داؤد اصفهانى ياد مىكند « 2 » . از معالجين خصوصى شاه عباس دوم بود - تحصيل علم طب را در اصفهان كرد سپس بهند اسلامى وارد گرديد و ازينجا مال و مكنتى بسيار اندوخته « 3 » باصفهان بازگشت و در آنجا مسجد وسيع و پرشكوهى بنا كرد كه از آثار بزرگ ايران شمرده مىشود ، و به مسجد حكيم شهرت دارد .
بقول صاحب مطرح الانظار :
« بعد از تكميل تحصيل سفر هندوستان كرد و از بلاد هند مال زيادى بدست آورده مراجعت نمود . جامع مشهور اصفهان كه مشهور به
هامش
( 1 ) - مطرح الانظار ، مجلد اول ، ص 155 .
( 2 ) - ايضا ، ص 363 .
( 3 ) - گمان غالب اينست كه وى همان داؤد باشد كه ذكرش قبل ازين در ضمن معالجهء جهانآرا دختر شاه جهان آمده . در بارگاه شاه جهان به لقب تقرب خان ملقب گشت و بمنصب هزار و پانصدى دو صد سوار مفتخر گرديد ( پادشاهنامه مجلد دوم ، ص 368 ) .