خوردن ماهى بقدرى در اسلام مهم است كه در حال احرام حج كه شكار و مصرف حيوانات صحرايى تحريمشده ، صيد حيوانات دريايى ( ماهى ) و مصرف آنها حلال است :
« أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَ طَعامُهُ مَتاعاً لَكُمْ وَ لِلسَّيَّارَةِ وَ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ ما دُمْتُمْ حُرُماً » .
( 36 ) از اينكه قرآن خوردن از صيدهاى صحرايى را در حال احرام جايز ندانسته ولى ماهى را حلال شمرده است مىتوان برترى خوراك ماهى را بر غذاهاى گوشتى ديگر برداشت كرد . ( 37 ) در اسلام به مصرف پرندگان توصيهشده و روايات فراوانى در اين زمينه موجود است كه طبرسى آنها را نقل كرده است . ( 38 )
انسانها در مصرف گوشتها روش مختلفى دارند ، از يك طرف پيروان بودا هيچ حيوانى را حلال نمىدانند ، و از طرف ديگر بعضى از غربىها از خوردن هيچ گوشتى باك ندارند . ولى اسلام راهى ميانه را رفته ، از بين گوشتها هر گوشتى كه طبيعت معتدل انسانها آن را پاكيزه و مطبوع مىداند ، در تحت عنوان كلى « طيبات » حلال كرده است . قرآن مىفرمايد :
" أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ " *
( 39 ) : چيزهاى پاكيزه بر شما حلال شده است .
هدف اسلام از اين حكم آن بوده كه بشر برطبق فطرت زندگى كند ، چون بشر به خوردن گوشت برطبق فطرت خود علاقمند است ، و نيز فطرتا براى فكر صحيح و طبع مستقيم كه از تجويز هر چيزى كه نوعا ضرر دارد ، و يا مورد نفرت طبع است امتناع مىورزد ، احترام قائل است . اسلام دين فطرت است چنانچه قرآن به آن تصريح كرده است . ( 40 )
قرآن اصل مصرف گوشت را پذيرفته است و خامخوارى صرف را نمىپذيرد لذا در موارد مختلفى از گوشت بهعنوان يكى از نعمتهاى خداوند به انسان ياد كرده است ؛ مثلا در مورد گوشت ماهى مىگويد :
« وَ ما يَسْتَوِي الْبَحْرانِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ وَ مِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْماً طَرِيًّا . .
. . وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ . »
دو دريا يكسان نيستند : اين يكى شيرين ، لطيف ( و ) نوشيدنش گواراست ، و آن يكى ، شور و تلخ است ، ولى شما از هر دو گوشت تازه مىخوريد شايد شكرگزار باشيد . " ( 41 )