در جمله
" فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ "
با مقدم داشتن " منه " بر " يأكلون " كه معمولا براى حصر مىآيد اين نكته را بيان مىكند كه بيشترين ( و نيز بهترين ) تغذيه انسان از مواد گياهى است آنچنانكه گويى تمام غذاى انسان را تشكيل مىدهد !
رسول خدا ( ص ) نيز نان را بهترين غذاى انسان ناميد : « خير طعامكم الخبز . » ( 9 ) و دعا مىكرد :
« اللهم بارك لنا في الخبز و لا تفرق بيننا و بينه " فلو لا الخبز ما صلينا و لا صمنا و لا أدينا فرض اللّه . » : « خداوندا نان را از ما مگير زيرا اگر نان نباشد ما قدرت بر خواندن نماز و گرفتن روزه و انجام واجبات الهى را نداريم . » ( 10 ) و امام صادق ( ع ) قوام و بقاى بدن را به نان دانست : « إنما بنى الجسد على الخبز » . ( 11 )
گروه ميوهها
اين گروه به دليل داشتن ويتامين
C
، ويتامين
A
، فيبر و پتاسيم بايد در رژيم غذائى روزانه گنجانده شوند .
ميزان توصيهشده روزانه از اين گروه براى بزرگسالان 2 - 4 واحد مىباشد كه بهتر است از اين مقدار يك واحد از منابع غنى ويتامين
C
( مانند مركبات ، توتفرنگى ، كيوى ) مصرف شود .
هر واحد از مواد غذائى اين گروه برابر است با يك عدد ميوه متوسط پرتقال ، سيب ، هلو ، موز ، ليموشيرين و نصف ليوان حبه انگور يا 15 عدد ، 12 عدد گيلاس و نصف تا 4 / 3 ليوان آب ميوه . اين گروه به دليل داشتن ويتامينها و مواد معدنى براى مقاومت بدن در برابر بيماريها و ترميم يا بهبود زخمها و سلامت پوست و چشم ضرورى مىباشند و بدليل داشتن فيبر بهتر است از خود ميوهها و نه از آب آنها استفاده كنيم .
قرآن كريم در آيات فراوانى بر مصرف ميوه تأكيد و از ميوه را بعد از نان ( 12 ) و قبل از گوشت ياد كرده :
« وَ أَمْدَدْناهُمْ بِفاكِهَةٍ وَ لَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ »
( 13 ) و نيز ميوه را قبل از غذاهاى پختنى ذكر كرده است ( 14 ) كه از آن برترى نان بر ميوه و نيز برترى غذاهاى طبيعى چون ميوه بر غذاهاى پختنى چون گوشت و . . . برداشت مىشود . قرآن بر مصرف سه ميوه خرما ، انگور و زيتون