خميره زندگى انسانها در روزگار ما در برخورد با طبيعت شكل گرفته كه بسى ويرانگر و زيانآور بوده است . بر خلاف مردمان گذشته كه جدالشان با طبيعت براى زنده ماندن بود ، در زمان ما جدال انسان با طبيعت به منظور دستيابى به رفاه بيشتر است ؛ رفاهى پايانناپذير كه صرفا با تسخير مواهب طبيعى مىتوان به آن دست يافت ، مواهب طبيعى نيز پايانپذير و نابودشدنى است . حاصل آنكه اين راه در نهايت به نابودى طبيعت و محيط زيست و انقراض بسيارى از گونههاى گياهى و حيوانى خواهد انجاميد .
« از هنگامى كه جدال انسان و طبيعت براى زندگى به جدال براى رفاه تبديل شده ، مشكلات زيست محيطى يكى پس از ديگرى چهره نموده است . دانشور زيستپژوه ، بانو " آشيل كارسون " در كتاب " بهار خاموش " درباره مشكلات زيستمحيطى و ساكنان آن نوشته است : " در طول تاريخ جهان اين نخستينبار است كه انسان از زمان انعقاد نطفه و دوران جنينى تا واپسين دم زندگى در معرض مواد شيميايى خطرناك قرار دارد " . »
آلودگى ، بحرانى جهانى :
مسأله آلودگى محيط زيست هرچند در آغاز ، بحرانى منطقهاى و مشكل چند كشور به نظر مىرسيد ، اما به سرعت گسترش يافت و به صورت مانعى در راه پيشرفت بشر درآمده و به يكى از معضلات و بحرانهاى زندگى انسانى مبدل گشته است .
بادها و امواج خروشان درياها و اقيانوسها آلودگى و عوامل آن را به جاىجاى قارهها برده و در واقع سراسر گيتى را دستخوش آلودگى ساختهاند . حال كه بحران آلودگى ، جهانى است ، انسانها در كره زمين بايد دست همكارى به يكديگر بدهند . . . اسلام در اين باره موضعى صريح و شفاف دارد . خداوند در سوره مائده آيه 2 مىفرمايد :
« تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ »
« در نيكوكارى و پرهيزگارى با يكديگر همكارى كنيد و در گناه و تعدى دستيار هم نشويد . »
حضرت امام صادق ( ع ) مىفرمايد : « انّ اللّه فى عون العبد ما دام العبد فى عون أخيه » . « تا زمانى كه انسان در راه يارى و امدادرسانى به برادرش باشد خداوند او را يارى خواهد كرد . » مستدرك الوسايل ، ج 13 ، ص 429 ، حديث 14526 ؛ اصول كافى ، ج 2 ، ص 3