« و چون برگردد ( يا رياستى يابد ) كوشش مىكند كه در زمين فساد نمايد و كشت و نسل را نابود كند ، و خداوند تباهكارى را دوست ندارد . » به بنى اسرائيل نيز در سوره بقره آيه 60 مىگويد :
« كُلُوا وَ اشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللَّهِ وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ »
« از نعمتهاى الهى استفاده كنيد ، اما مبادا در زمين ويرانگرى و فساد پديد آوريد . »
قرآن به مردمان هشدار مىدهد كه فريب تبليغات زورمداران قدرتپرست را نخورند ؛ همانان كه در واقع فسادآفرينان اصلى در زمين هستند و براى حفظ قدرت و ثروت خود از هيچ كوششى دريغ نمىورزند و به مصلحان اتهام فساد در زمين مىزنند .
اين كتاب الهى ، با تعبيرى لطيف به سخن فرعون اشاره مىكند كه خطاب به مردم آن روزگار در سوره غافر آيه 26 گفت :
« إِنِّي أَخافُ أَنْ يُبَدِّلَ دِينَكُمْ أَوْ أَنْ يُظْهِرَ فِي الْأَرْضِ الْفَسادَ »
« من مىترسم موسى آيين شما را تغيير دهد يا در اين زمين فساد آفريند . »
بالاخره قرآن در سوره فجر آيه 13 درباره قوم ثمود مىفرمايد :
« وَ ثَمُودَ الَّذِينَ جابُوا الصَّخْرَ بِالْوادِ
. . .
فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسادَ »
و در سوره بقره آيه 11 بيان مىكند كه :
« وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ . . . قالُوا إِنَّما نَحْنُ مُصْلِحُونَ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَ لكِنْ لا يَشْعُرُونَ »
منافقان و گروهى ديگر از مردم را به دليل ايجاد فساد در زمين نكوهش كرده است و همچنين در سوره اعراف آيه 103 ؛ سوره نحل آيه 88 ؛ سوره روم آيه 41 « بر پايه اين آيه اگر آدميان به راه فساد و تباهى در زمين گام نهند ، خداوند آنان را به حال خود رها مىكند تا پارهاى از نتايج تلخ اعمال خود را بچشند و درنتيجه شايد متنبه شوند و از اعمال زشت خود دست بردارند و به سوى پروردگارشان بازگردند . ظهور فساد در خشكى ؛ اعم از فضا و زمين و در دريا را در جنگ جهانى اول و دوم و نيز در جنگ آمريكا عليه عراق با چشمان خود ديديم . البته بايد توجه داشت كه فساد در زمين در اين آيه شريفه ويژه آب ، خاك ، هوا و ديگر عناصر طبيعت نيست ، بلكه فساد معنوى را كه شامل سركشى ، گستاخى ، نافرمانى و ستمگرى در برابر پروردگار و كژروى است در بر مىگيرد . »