جالب آنكه ابراهيم نخست تقاضاى امنيت و سپس درخواست مواهب اقتصادى مىكند اين خود اشارهاى است به اين حقيقت كه امنيت و اقتصاد در يك جامعه با هم ارتباط تنگاتنگ داشته و شايد لازم و ملزوم هم باشند ( نظر نويسنده ) . اين نكته نيز قابل توجه است كه حضرت ابراهيم اين درخواست را تنها براى اهل ايمان مىكند و اين مطلب ، وجود امنيت غذايى و دسترسى بىدغدغه و توأم با احساس امنيت روانى به غذا را لازمه جامعه اسلامى مىداند . در ادامه آيه نيز خبر از بهره كم كفار از مواهب الهى داده شده كه مىتواند در آسيبشناسى كشاورزى و عدم امنيت غذايى ، قحطى و گرسنگى در جوامع مورد توجه قرار گيرد ( نظر نويسنده ) .
2 - 4 - روزيهاى پاك ( طيبات رزق )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ اشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ
« 1 »
از آنجا كه قرآن در مورد انحرافات ريشهدار از روش تاكيد و تكرار استفاده مىكند و در اين آيات به مساله تحريم بىدليل پارهاى از غذاهاى حلال و سالم در عصر جاهليت اشاره كرده منته روى سخن را به مومنان كرده مىفرمايد : " اى افرادى كه ايمان آوردهايد از نعمات پاكيزهاى كه به شما روزى دادهايم بخوريد و شكر او را به جاى آورده و او را بپرستيد " . تكيه روى كلمه طيب همگان را متوجه اين دستور اسلامى مىسازد كه از غذاهاى ناپاك چون گوشت مردار ، درندگان ، حشرات و مسكرات بپرهيزند .
در آيات بسيار ديگرى خداوند از مردم خواسته كه از روزيهاى پاك بخورند از جمله در آيه 168 سوره مباركه بقره
يا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلالًا طَيِّباً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) ، آيه 172