فرمان بردن پيش دشمنى كه بغض و عناد داشته باشد و بخواهد ضرر و غايت آزار را به اقسام المها و انواع مضرّتها خواهد رسانيد ، و ميان فرمان بردن و اطاعت كردن دوست محب و پدر مشفق كه ظن غالب اين است كه شفقت او از ضرر رسانيدن به پسر خود با وجود اطاعت خداى تعالى مانع مىشود .
به اين طريق كه رجوع كند و از خدا درخواست نمايد شايد ببخشد يا به ارتكاب معصيتى اگر كسى باشد كه معصيت براو جايز باشد ، يا آنكه اين را احتمال دهد كه مراد وى اختيار و امتحان است و بر اين صبر كرده تا از او امتحان شود .
و هر گاه محنت امير المؤمنين عليه السّلام از محنت اسماعيل عليه السّلام به آن دليل كه بيان كرديم عظيمتر باشد ثابت مىشود فضيلتى كه امير المؤمنين عليه السّلام به اين فعل تحصيل كرده است بر هر فضيلتى كه براى يكى از صحابه و اهل بيت عليهم السّلام حاصل باشد ترجيح دارد و باطل مىشود قول كسى كه قصد كرده است نسبت دهد و ملاحظه كند فضيلت او را با ابو بكر از اهل سنّت و معتزله كه با او نصب و عداوت دارند ؛ زيرا براى آن حضرت فضيلتى حاصل شده كه بر فضيلت انبياء عليهم السّلام زيادتى دارد ، چه جاى صحابه يا غير ايشان .
اگر كسى وقتى كه اين دليل را بشنود بگويد چگونه براى شما اين دعوى در باب اين محنت و تفضيل آن بر محنت اسماعيل عليه السّلام صحيح است و حال آنكه او پيغمبر بوده و امير المؤمنين عليه السّلام به اعتقاد شما وصىّ پيغمبر است و جايز نيست كسى كه پيغمبر نباشد از يكى از انبياء عليهم السّلام افضل باشد ؟
پس در جواب او مىگوئيم : از تفضيل اين محنت بر محنت اسماعيل عليه السّلام لازم نمىآيد كه امير المؤمنين عليه السّلام را بر يكى از انبياء تفضيل دهيم ؛ زيرا اگر چه براى او فضيلتى حاصل شده كه آن را پيغمبرى در ايام سابق تحصيل نكرده است و ليكن فضيلتى كه آن را انبيا جمع كردهاند و چيزى از آن براى امير المؤمنين عليه السّلام حاصل نيست باعث زيادتى فضل ايشان بر اوست و منع مىكند از مساوات آن حضرت
الفصول المختارة ( دفاع از تشيع ) ( فارسى ) — صفحة 136
مساهمون: الشيخ المفيد
ص١٣٦