يك مثال : گردو و درمان اگزماى پوستى در طب قديم و جديد
يك نمونه كوچك براى تأييد مطلب و اطمينان خاطر خوانندگان عزيز ذكر مىكنم و صدها نمونه نظير آن را نيز در موقع لزوم بيان خواهم داشت . در كتاب تحفة المؤمنين معروف به تحفهء حكيم مؤمن ، در خواص جوز يا گردو ، شرحى آمده است كه مختصرى از آن را نقل مىكنم :
مغز كهنهء او را چون ناشتا بخايند و طلا كنند « 1 » جهت قوباى « 2 » اطفال و داء الثعلب « 3 » مفيد و ضماد پوست تازهء او جهت قوبا و روغن گردكان را خواص مثل كهنه خاييدهء اوست و آشاميدن او روزى سه درهم تا يك هفته جهت قوبا و داء الثعلب مجرب است .
خلاصهء اين مطلب اين است كه روغن گردو ، هم بهطور ماليدنى و هم بهطور خوراكى براى اگزماى خشك و ريختگى مو مجرب است ، مخصوصا ، براى اگزماى كودكان ولى اگر به دايرة المعارف مفصل پزشكى ، جلد سيزدهم كه در اواخر قرن نوزدهم تهيه و تدوين شده است ، مراجعه كنيم ، خواهيم ديد اين مطالب را دانشمندان اروپا قبول نداشته و رد كرده و هيچگونه خاصيتى براى روغن گردو قايل نشدهاند ، اما در قرن بيستم ، پس از اينكه ويتامينها يكى پس از ديگرى كشف شد ، از جمله ويتامين بود كه از اسيدهاى چرب اشباع نشده از قبيل اسيد لينولئيك و اسيد لينولنيك ساخته شده است ، هانسن « 4 » در سال 1933 ، ثابت كرد كه در سرم خون اطفال مبتلا به اگزما اين اسيدهاى چرب اشباع نشده كم مىشود و اگر به پوست بدن آنها ، موادى كه از حيث ويتامين غنى است بماليم ، اگزما معالجه مىشود . از آن به بعد ، پزشكان با مطالعه در اينباره كرده و مشاهده كردند كه بر اثر فقدان اين ويتامين ، پوست
هامش
( 1 ) . بمالند
( 2 ) . اگزماى خشك
( 3 ) . ريختگى مو
( 4 ) .Hansen