تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مجموعه آثار دكتر سيد جلال مصطفوى كاشانى ( فارسى ) — صفحة 191

مساهمون:

ص١٩١
مىسازد . نامبردگان از اين ماده غذايى براى درمان هموفيلى استفاده كرده و نتايج نيكويى گرفته‌اند . پس از كشف هيستيدين ، زخم معده را به‌وسيله غذاهاى داراى آن مرتفع مىسازند ؛ منيون كه قبلا نامى از او برده شد ، با تركيب كردن و خورانيدن غذاهاى چربىدار و قنددار از بيمارى قند جلوگيرى كرده است . روغن زيتون در بيمارىهاى گوارشى و جگر سياه ( كبد ) و قند در سوء هضم‌هاى عصبى و سنگ كليه و مثانه ، اثر دارويى دارند . به‌طور كلى آب ميوه مدرّ است ، آب ليمو محيط را قليايى مىكند ، آب آلو مسهل است ، آب تمشك از التهاب مىكاهد ، آب سيب آرتريت را از بين مىبرد و . . . » . اينك صفحات تاريخ را ورق مىزنيم و به عقب برمىگرديم و دانش پزشكى را در ايران از هزار سال پيش تا قرون اخير مورد بررسى قرار مىدهيم . با توجه به مندرجات كتب طبى رازى ، اهوازى ، طبرى ، ابن سينا ، جرجانى و ديگران ، با كمال حيرت متوجه مىشويم كه پزشكان قديم ايران با تحقيقات دقيق و موشكاف خود ، قرن‌ها قبل از اروپاييان به خواص دارويى مواد غذايى پى برده بودند و با اصطلاحات خاص علمى خود كليه خواص ويتامينى ، ضدّ سمّى ، و ضدّ عفونى و ساير منافع مواد غذايى و محصولات طبيعى را ذكر كرده و همه آن‌ها توصيه كرده‌اند كه در كليهء بيمارىها تا وقتى كه درمان با غذاهاى گوناگون ميسّر است به دارو متوسل نشوند گرچه تعداد فوق العاده زيادى از دانشمندان اروپا و آمريكا از يك قرن پيش تاكنون با مطالعات شبانه‌روزى خود ، در اين راه گام برداشته و به جايى رسيده‌اند ولى هنوز زود است كه به مقام شامخ علمى قدماى ما برسند و شايد يك قرن ديگر طول بكشد تا مندرجات كتب طب كنونى ( در علم غذاشناسى ) با محتويات كتاب‌هاى پزشكى قديم ايران برابرى كند . براى اثبات و تأييد مطلب صدها نمونه مىتوانيم ذكر كنيم . از جمله درمان كم‌خونى به وسيله جگر گوساله كه كشف آن در كتاب‌هاى پزشكى جديد به نام ويپل ثبت شده ، در قانون ابن سينا ، عينا ذكر شده است .