از حرارت معده همچون صديد مىشود و ايجاب فساد مىنمايد ازين رواست كه وقت صبح قدرى ناشتا جائز داشتهاند و در روز و شب خوردن طعام مقرر كردهاند و اهل عرب طعام صبح اعنى ناشتا را فطور و طعام روز را غذا و طعام شب را عشا گويند و سزاوار اينست كه واقع شود تناول غذا در بهترين اوقات روز و چون بهترين اوقات يوميه حسب اختلاف فصول مختلف مىباشد پس اگر باشد زمانه سرما پس بايد كه غذا در ميانه روز خورند و اگر باشد ايّام گرما غذا اول روز خورند و در شتا غذاى حار بالفعل خورند و در صيف غذاى بادر بالفعل كه خوردن شيرينىها بكثرت بعد طعام و خوردن شراب نيز مسددست امّا اگر قدرى از شيرينى خورند مجوزست كه خوردن آن بعد طعام باعث جودت هضمست و اگر غذاى ماكول در معده فاسد شود نيكوترين تدابير آن بود كه بقى يا اسهال فى الفور آن را خارج كنند و در آن وقت بميلان طبيعت غور كنند اگر طبيعت مائل به طرف قى باشد قى كنند و اگر مائل به طرف اسهال باشد دواى مسهلى خورند و اگر قى و اسهال هر دو خواهد فى الفور به آب گرم كه نمك در ان انداخته باشند قى كنند و بعد قى اسهال نيز به آب نمك مىشود كه آب نمك معده و امعا را پاك مىكند
بيان ظرف پختن طعام
هر ظرفى كه از فلز جيد الجوهر باشد چون فضه و ذهب طبخ طعام در آن مستحسنست و پس از ان اناى حديديست كه در زدودن رنگ آن مبالغه كرده باشند طعام كه در اناى ذهب پخته باشند مقوى قلب و رافع توحش و مزيل ضعفست و در ظرف حديد مقوى مثانه و اعضاى تناسلست و اناى نخاس كه بىقلعى باشد مفسد غذاست و محدث امراض على الخصوص كه غذاى كثير الدهنيت و وافر المائيت و ذى حموضت بود و همچنين طعام كثير الدهن كه زمان طويل در ان ماند فاسد مىشود و مداومت در اكل آن جذام مىآرد امّا اگر بقلعى اندوده باشند ضرر ندارد تا وقتىكه قلعى در ان باشد و هرگاه قلعى كم شود زود تجديد قلعى كنند امّا ظرف گلين طبخ طعام در وى مجوزست به شرطى كه زياده از يك بار بپزند بهر آنكه اجرام اين اوانى ذى تحليلست و چيزى از مطبوخ در مسام آن محتبس مىشود و متعفن مىگردد پس چون كرت ثانى طعام در ان پزند اجزاى عفنه محتبسه