فصل دوم : از ستهء ضروريه در ضرورت تدبير مأكول و مشروب است
و مشتمل بر دو فائده
فائده اول : در ضروريات تدبير « 1 » اكل
بدان كه وجه ضرورت اكل آن است كه بدن انسان مؤلف و مركب از عناصر اربعه و اخلاط اربعه است و اينها دايم در تغيير و تبديل و تحليلاند و محتاج به بدل مايتحللاند براى بقاى شخص و بقاى نوع و آن بدل مايتحلل نيست مگر غذا كه اگر از خارج اين مدد بر « 2 » حسب اعتدال نه به اسراف و زيادتى - چنانچه در « 3 » آيهء كريمه « كلوا و اشربوا و لا تسرفوا » « 4 » اشاره بر اين است - نرسد بدن صحيح و سالم نخواهد ماند و در اندك زمانى ، فانى و نابود خواهد گرديد پس واجب است بر حافظ صحت كه اقتصار نمايد در غذا به نان گندم پاكيزه از شوائب رديه و مأخوذ از زرع صحيح كه نرسيده باشد به آن آفت و آسيبى ، و برنج عنبربوى خوب « 5 » گيلان و چنپاى شيراز و پيشاور هند كه باعث حفظ « 6 » صحت و مزيد عمر است و بايد كه مخلوط نباشد به آن
هامش
( 1 ) . ب : تدابير
( 2 ) . ب : به
( 3 ) . ب : از
( 4 ) . آيه شريفه 31 سوره اعراف
( 5 ) . ب : - خوب
( 6 ) . ب : - حفظ