تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حفظ الصحة ناصرى ( فارسى ) — صفحة 251

مساهمون:

ص٢٥١
بقول و حبوب زهمهء با سمّيت « 1 » با پياز طبخ نمايند و يا با پياز ورق كرده و در روغن بريان كنند دفع آن مىنمايد و لذيذ مىگردد . ثوم : به فارسى سير نامند و جبلى آن را به فارسى موسير نامند و تازهء همهء اقسام بهتر از كهنه . طبيعت آن در سوم ، گرم و خشك و با رطوبت فضليه و حرارت او شبيه حرارت غريزى است . منافع آن ، محلّل و جالى و مفتّح و مجفّف رطوبات معده و مفاصل و رقيق‌كننده خون و مدر بول و حيض و عرق و با قوّت ترياقيت و مقرح جلد و خوردن آن با مراعات زمان و مزاج و حد اعتدال ، حافظ صحت . و دافع مضرت آبهاى مختلف و هواى وبائى و تعفن خصوصا با سركه « 2 » . اكثار آن و عدم مراعات مزاج و سن و فصل ، مصدع و محرق « 3 » خون و مضر چشم و شش و مضعف باه . و مصلح آن سكنجبين و آب انار ترش و « 4 » شيرين . باقلى : از حبوب معروفه است . طبيعت تازه آن در اول ، سرد و تر . و خشك آن در اول ، سرد و در دوم ، خشك با رطوبت فضليه . منافع آن ، محلّل و منضج و سريع الانحدار از معده و غيره و مسدّد و جهت تنقيه سينه و شش و تقويت آن و منع ريختن مواد رقيقه از دماغ و تسكين سرفه و تقويت باه نافع و خوردن باقلا مورث نفخ و اختلاج و ثقل دماغ و فساد ذهن و مبخر است به افراط . مصلح آن ادويهء حاره مثل صعتر و فلفل و پودنه « 5 » و گل‌پر و امثال اينها است .
هامش
( 1 ) . ب : همه را بايست ؛ الف و مخزن الادويه : زهمه با سميت ( 2 ) . الف : + آن ( 3 ) . الف : - محرق ( 4 ) . الف : - و ( 5 ) . ب : پودينه
حفظ الصحة ناصرى ( فارسى ) — صفحة 251 | محمد كاظم گيلانى / رسول چوپانى