طرخون : معرب ترخانى فارسى است و بهترين آن بستانى تر و تازهء آن است . طبيعت آن در سوم ، گرم و خشك و با قوّت مخدّره . منافع آن ، مقوى معده و مشهّى و مجفّف و ناشف رطوبات و خائيدن آن خوشبوكننده دهان و مغيّر ذائقه و چون مدتى بعد « 1 » از خائيدن در دهان نگاه دارند به جهت اصلاح هواى وبائى و طاعون [ مفيد است ] . اكثار آن قاطع باه .
شبت : به فارسى شوت نامند . طبيعت [ آن ] در آخر دوم ، گرم و در اول دوم ، خشك « 2 » .
منافع آن ، محلّل و منضج و مفتّح سدد و هاضم و با ترياقيت و مسكن مغص و اوجاع بارده و مدر بول و به جهت ربو و فواق امتلائى و ضعف معده و جگر و سپرز نافع « 3 » و مانع فساد اطعمه . مضر محرورين ، مضعف دماغ و بصر و مجفّف منى و اكثار آن قاطع آن .
بادنجان « 4 » : طبيعت آن گرم و خشك در دوم . منافع آن ، مقوى معده و مفتّح سددى كه از غير آن به هم رسيده باشد و با روغن ، مليّن طبع و با سركه ، قابض و بالخاصيه مسكن صداع حار و خوشبوكنندهء عرق و لكن مورث درد پهلو و عانه و بواسير و مولّد سودا و مفسد رنگ رخسار . مصلح آن ، طبخ كردن با روغن و گوشتهاى فربه و سركه و خوردن با « 5 » آب انار ترش و شيرين و ناردان و گلپر و كرويا .
بادرنجبويه : معرب بادرنگبويه فارسى است . طبيعت آن ، گرم و خشك در اواسط دوم . منافع آن ، مقوى دلودماغ و حواس و حفظ و ذكاء و معده و جگر و مفرّح و
هامش
( 1 ) . ب : - بعد
( 2 ) . ب : در آخر دوم خشك ؛ الف و مخزن الادويه : اول دوم خشك
( 3 ) . الف : - نافع
( 4 ) . ب : بازنجان
( 5 ) . ب : به