و بايد كه مشايخ غذا را به تفاريق ، اندكاندك تناول نمايند تا به سبب ضعف معده موجب امتلا و تخمه نگردد و معنى تفاريق آن است كه غذا را در روز دو سه دفعه ميل كنند بهتر و مناسبتر است و از سبزيها كاهو با توابل حاره كه مصلح او است ميل نمايند « 1 » و برگ چغندر و كرفس و گندنا و از ميوهها انجير تازه و خشك و انگور و مويز با « 2 » مغز گردو و بادام .
چون در ابدان مشايخ بلغم غالب مىباشد به جهت ضعف هضم ايشان و قلت حرارت ، و سودا نيز غالب مىباشد به جهت غلبه ارضيّت ، لهذا واجب است كه از هرچه مولّد بلغم و سودا است اجتناب نمايند و خون مطلقا نگيرند مگر در نزد ضرورت شديده و آن هم اندك به قدر لايق به تجويز طبيب حاذق « 3 » و از اشياء حامضه خصوصا سركه و مخلّلات اجتناب نمايند و اگر احيانا بر سبيل اتفاق خورده شود ، دفع مضرت آنها به اضداد آنها نمايند .
بدان كه آشاميدن شير ، مشايخ بسيار كبير السن را كه شيخ فانى نامند ، مفيد است به شرط آنكه بعد از آشاميدن شير در ناحيه كبد و شكم تمدد و ريح و حكه درنيابند و شير به خوبى از معده بگذرد و الّا نبايد تناول نمود و موافقترين شيرها ، شير بز و شير الاغ است زيرا كه از خواص شير الاغ است كه به سبب رقت زود منحدر مىگردد و تجبن نمىيابد خصوصا كه با قدرى عسل و ملح بياشامند و بايد الاغ و بز را تعليف به نبات مناسب نمايند تا شير صالح متولد گردد و شير مطبوخ به جهت ايشان بهتر از شير خام است و بهترين طرق طبخ آن ، اين است كه سهربع شير و يك ربع آب ممزوج كرده و به آتش ملايم بجوشانند تا يك ربع برود ، پس قدرى نبات و يا عسل
هامش
( 1 ) . الف : - ميل نمايند
( 2 ) . الف : يا
( 3 ) . الف : - به تجويز طبيب حاذق