خورد ظاهر و باطن هر دو گرم و هضم ضعيف مىشود . دوم : به سبب آنكه ظاهر در زمستان سرد است پس هرگاه باطن به ورود غذاى سرد ، سرد شود باعث خاموش « 1 » شدن حرارت غريزى مىگردد و در دو فصل ديگر بايد غذا معتدل باشد .
بدان كه اين حكم غذائى است كه عادت جارى شده باشد كه هميشه سرد يا گرم يا گاهى گرم خورده شود نه غذائى كه موافق عادات خورده نشود مگر سرد مثل پالوده و حريره « 2 » نشاسته كه معمول آن است كه سرد بايد خورده شود « 3 » كه گرم او ضرر مىرساند و در معده ترش خواهد شد .
و نيز بايد اجتناب نمايند از طعام بىمزه كه باعث سقوط اشتها است و كثرت اشياء حامضه كه باعث سرعت پيرى است و كثرت تناول شيرينيها كه باعث استرخاء شهوت است و مداومت به غذاى « 4 » شور كه باعث لاغرى بدن است بلكه بايد دفع نمايند مضرت حلو را به حامض و حامض را به حلو و تفه را به مالح و حريف و مالح را به تفه و ملازمت حميه و پرهيز و تلطيف غذا و تقليل غذا در حالت صحت چندان شرط نيست زيرا كه حميه و پرهيز از براى مرضى است نه اصحّا چنانچه استاد ابو الطب بقراط « 5 » مىفرمايد : « الحميه فى الصحه كالتخليط فى المرض » يعنى پرهيز در صحت مثل ناپرهيزى در ناخوشى است مگر جمع اغذيه كه اكل آنها منجر به فساد است بعضى آنها را بعد از اين ذكر خواهيم نمود « 6 » كه پرهيز از جمع آنها واجب و لازم است .
و ديگر رعايت عادات در مرات اكل و كيفيت و كمّيت اوقات آن واجب است زيرا كه هركه عادت به چيزى كرده باشد چون آن چيز مألوف طبيعت است قبول او مىكند
هامش
( 1 ) . الف : خواموش
( 2 ) . ب : حرير
( 3 ) . ب : خورد
( 4 ) . ب : غذا
( 5 ) . ب : - بقراط
( 6 ) . الف : خواهيم ذكر نمود