هرچند به شرب ماء العسل و روغن بادام و قليلى نمك باشد و تا هر قدرى مىتواند قىء كند ؛ خصوصا اگر غذائى خورده باشد .
بعد از تسكين قىء و گذشتن ابتداى تب گرم و شدتش و قبل از بروز عرق ، دو آب اماله از پنج مثقال شيرهء كافشه ؛ نه مثقال شكر سرخ ؛ پنج مثقال روغن كرچك ؛ دوازده مثقال خاكشير و يك مثقال نمك بريزد .
بعد از سيلان عرق ، در صورت اشتهاى صادق ، نخودابى زيرهدار از مرغ يا گوشت بدون چربى بياشامند و گرنه غذا را ترك كرده و چاى - كه هم رافع كسالت است و هم عرق را سيلان مىدهد - يا عرق گاو زبان با نبات داغ - كه آثار مذكوره در چاى را به نحو كامل دارد - بنوشد .
روز دوم : خاكشير ، آب داغ و چهار تا هشت مثقال گلقند آفتابى - يا بهتر از آن ، هشت تا ده مثقال ترنجبين - بياشامد و قبل از بروز آثار نوبهء دوم هيچگاه به شرب ترشىجات و ميوهها و آب سرد اقدام نكنند كه مظنهء خطر است و احتمال عروض غش و سنگينى نوبه و امتداد آن دارد ؛ امّا قبل از بروز نوبه لازم است كه سه آب از امالهء مذكوره در روز اول را - كه در آب دوم و سومش ، هشت مثقال گزنگبين علفى و دو مثقال بورهء ارمنى اضافه كرده باشند - فورا بريزند ؛ امّا اگر آثار نوبه بروز نموده باشد ، نبايد اماله كنند و اگر هم قدرى از اماله را معمول داشتهاند ، البته بقيه را رها كنند و مشغول شرب آب داغ و ساير تدابير مذكور در روز نوبه شوند تا شدت تب گرم بگذرد . اگر در اينجا مايل به خوردن چيزى باشد ، نخوداب مذكور يا لعاب آش ساده بدون سكنجبين مصروف دارند .
روز سوم تا هفتم : هر روز صبح منضجى از ريشه شيرينبيان يا ريشهء رازيانه يا هر دو ، از هريك دو مثقال ؛ افسنتين ، نيم تا يك مثقال ؛ با درنجبويه ، بنفشه و گل گاو زبان ، از هريك دو مثقال و زوفا ، پرسياوشان - خصوصا اگر سرفه يا مرضى در اعضاى تنفس باشد - و سپستان ، تا هشت و ده دانه ، همه را
شرح و نگارش نو و روان از تسهيل العلاج و رساله حافظ الصحة ( فارسى ) — صفحة 137
مساهمون: مؤسسه احياء طب طبيعى
ص١٣٧