منزل هفتم در صفت افعال حميده
چون ابن تراب بدان منزل رسيد و ساعتى از محنت راه برآسود خواجه عقيل الدين را گفت :
بيت
ايا غوّاص بحر دانش و فهم * كه در وصف تو خود را گم كند وهم
توئى صرّاف گوهرهاى معنى * به هر كنج دلت درياى معنى
بدين دانش كه دارى آفرين باد * كه دانش كس ندارد اينچنين ياد
چون كرم فرموده اين همه جواهر معانى را از گنجينهء نهانى بيرون آوردى و از غايت شفقت [ 25 ب ] و نهايت مرحمت نثار من كردى اكنون مىخواهم كه صفت منزل هفتم را نيز بيان فرمايى و مرا از استماع آن بهرهمند گردانى .
خواجه عقيل الدين گفت :
بيت
راى تو جانفزاى و رَوَم از پيش به دل * حكم تو دلگشاى و قبولش كنم به جان