پى يكديگر به اطوار مختلفه عمارت نمودند .
در مساحت بيت اللّه است
در كتاب مناسك ابو زكريا محيى الدين نووى شافعى از ابو الوليد ازرقى نقل كرده : امّا ارتفاع بيت در بناى ابراهيم 9 ذراع و طول آن 30 ذراع و عرض آن 22 ذراع بود و سقف نداشت . بعد از آنكه در ايام جاهليت قريش عمارت نمودند به ارتفاع آن 9 ذراع علاوه نمودند كه 18 ذراع شد و از طول كعبه 6 ذراع و يك شبر كم كرده به حجر علاوه نمودند تا زمان عبد اللّه زبير به همين قرار بود تا اين كه او بناى كعبه را خراب كرده به همان قواعد حضرت ابراهيم بنا نمودند به ارتفاع آن 9 ذراع ديگر افزود كه 27 ذراع شد . بعد از آن حجاج مجددا بنائى كه كرد به ارتفاع كعبه تغيير نداد . پس ارتفاع كعبه 27 ذراع است .
اما طول و عرض بيت ما بين ركن شامى 25 ذراع و ما بين ركن يمانى و غربى به همين مقياس است . اما ما بين ركن يمانى و ركن حجر الاسود 20 ذراع و ما بين شامى و غربى 21 ذراع است .
فى الجمله يك دوره طواف كعبه و حجر اسماعيل 123 ذراع و دوازده اصبع است . انتهى .
و از قرار حساب متر كه اين حقير عرضا و طولا به دقت مساحت نموده طول كعبه 12 متر و عرض آن 9 متر و 7 دسيمتر و نصف است كه مجموع مساحت آن 114 متر و شش دسيمتر به استثناى جايى كه از چهار طرف شادروان اطلاق مىشود .
تعريف شادروان
شادروان با دال مهمله همان قدرى است كه از عرض اساس خانه خارج مانده از جوانب بيت به جز نزديكى حجر الاسود از هرسو پيداست . اين برآمدگى جزو بيت است . در حين طواف يك جزء از بدن طايف هرگاه به جهت تقبيل و استلام داخل شادروان باشد ، طواف آن باطل است . پس بايد شادروان را از بيت دانست و