مشهد امام على موسى رضاست عليه السلام ، در آنجا مىگويند از بركت [ طهارت ] « 1 » نفس مبارك آن حضرت در طوس هيچ ماكيان نجاست نخورد .
تون وقاين در أول إقليم چهارم است وبيشتر طوايف آن ولايت وبعضي از شهرهاى قهستان با قلعه الموت موالى باشند وأمير المؤمنين علي عليه السلام خدا دانند ومنكر نماز وروزه باشند .
وقتي بازرگانى بازيارى را ديد كه روى سرخ با صفا داشت ، پنداشت كه سيماى روى أو از اثر نماز وروزه وسجدهء طاعت است . به أو گفت كه تو مگر نماز وطاعت « 2 » بسيار كردهاى كه روئى چنين بصفا دارى ؟
جواب داد كه نماز وطاعت چيست ؟ تولا وتبرا مىبايد يعنى تولا به أمير المؤمنين عليه السلام وتبرا از غير أو .
بعد از آن آخر ملك خراسان دامغان وجرجان است كه طرف شمالي اين موضع جيلان ومازندران بود ودر طرف جنوبش عراق عجم . ودر جبال دامغان دو چيز هست وآن شهرتى دارد : يكى گياهى است كه « كوزهتد » مىخوانند ودر كتب ادويهء مفرده جوز مائل مىگويند وآن زهرى است كه اگر كسى در حالت كندن آن حركتي خارج بكند يا سخنى نيك وبد بگويد ، چون آن را بخورد كسى بدهد ، همان حركت بكند وهمان سخن بگويد . « 3 »
وديگر آنكه چاهى هست كه آن را « گنده آب » مىگويند كه اگر چيزى پليد در آن اندازند ، في الحال ابر وباد وباران وصاعقه پيدا شود .
وقتي پادشاهى با لشكر گران در حوالي دامغان فرود آمد ، از حال آن
هامش
( 1 ) - اين كلمه از نسخهء روسيه افزوده شد .
( 2 ) - أصل : نماز وروزه .
( 3 ) - در حاشية اين صفحه نوشته شده است : لراقمه : اين گياه در كابل هم هست ، بركك نام دارد ، فقير خود امتحان كردهام .