كه مرده را مىنهند ، آهنپارهها پهن كنند [ ودر همهء زمين دخمه تنگ در پهلوى هم نهند ] « 1 » تا نباتى نرويد واگر گياهى از دخمه بيرون آيد ، دخمه ترك كنند وگويند ، زمين زنهار مىخواهد ومرده را از آن برخاك نمىنهند كه مىگويند كه خاك پليد شود ودخلى كه از زمين برآيد پليد باشد وطعام وشراب از ظرف گل نخورند وچون در دين ايشان ، كمآزارى فرض است ، هيچ جانور را ذبح نكنند واز ذبح كردهء كسى خورند كه از دين ايشان نباشد .
ومجوس مىگويند كه زردشت ، إبراهيم خليل است واين آتش كه ما مىسوزانيم آن آتش است كه إبراهيم را نسوخت . اما دروغ مىگويند كه زردشت نه إبراهيم خليل است وديگر مجوس مىگويند كه خدا وإبليس دو برادرند . هزار سال دنيا دور خداست وهزار سال دور إبليس . همانا اين سخن زردشت نگفته باشد كه از حكمت بعيد است . ونيز زردشت گفته كه بهشت ودوزخ وحشر ونشر وجزا وعقاب هست واهرمن وسروش هستند واز پيش خدا سروش به من مىآيد وبايد كه شما فريفتهء اهريمن نشويد وبه نكوئى كوشيد . بنابراين زردشت اين سخن نگفته باشد .
ودر ابتداى خلافت آل عباس ، شخصي را ديدند در خراسان كه بر بالاى گنبدى بلند رفته بود كه از هيچ طرف راه نداشت . مردم تعجب نمودند كه چگونه بالا رفته است . از أو پرسيدند كه تو كيستى ؟ گفت : « من بهزاد مجوسم واز پيش خدا مىآيم تا مردم را به دين زردشت دعوت كنم . » أو را از آنجا پائين آوردند وبه اندك زماني هزار مرد بر أو جمع شدند أبو مسلم بر سر أو لشكر كشيد وأو را هلاك كرد .
بعد از آن شمالي إقليم چهارم مملكت روم باشد تا ساحل وطرف
هامش
( 1 ) - در نسخهء « م » پس از « پهن كنند » عبارت « ودر يك نيمهء دخمه در پهلوى هم نهند » اين قسمت از نسخهء روسيه افزوده شد .