سالكين مسالك معرفت و عرفان . در زمان سلطان ابو سعيد گوركانى و سلطان حسين ميرزاى بايقرا بسيار معزز و محترم و در مجالس سلطنتى وجودش مغتنم مىبود . وفات آن جناب بعد از سفر حجاز در سن هشتاد و يكسالگى در سنهء هشتصد و نود و هشت هجرى « 1 » و از سى چهل هزار شعر مولانا به اين دو سه شعر اقتصار مىنمائيم كه رتبهء او در اين فن معلوم مطالعهكنندگان گردد .
سلام على آل طه و يسين * سلام على آل خير النبيين
نفحات و صلك او قدت جمرات شوقك فى الحشا * ز غمت به سينه كم آتشى كه نزد زبانه كماتشا
همه اهل مسجد و صومعه پى ورد صبح و دعاى شب * من و ذكر طرهء طلعت تو من الغداة الى العشا
ز هجران بر لب آمد جان غمناك * الا يا ليت شعرى اين القاك
زهى به خاك درت چشم خونفشان مشتاق * به لب تو جانى و من بندهء به جان مشتاق
هاتفى : همشيرزادهء مولانا عبد الرحمن جامى از شعرا و دانشمندان جام است « 2 » .
نظام : معروف به نظام الدوله و اسمش احمد در دفتر خوارزمشاه نويسندهء معتبرى بوده شعر را هم بد نمىسروده است « 3 » .
هامش
( 1 ) - در متن سال مرگ جامى 893 ذكر شده ولى اين شاعر در سال 817 در خرگرد جام متولد شده و در 898 در هرات بدرود جهان گفته . رقم هشتصد و نود و سه مسلما غلط است .
با توجه به هشتاد و يكسالگى وى در هنگام مرگ و تاريخ تولد وى ( 817 ) مسلما همان رقم 898 صحيح است .
( 2 ) - در خصوص وى رجوع شود به حبيب السير ( جلد سوم جزو سوم چاپ بمبئى ص 346 و رجال حبيب السير از انتشارات مجلهء يادگار ( سال 1324 ش ) صفحه 208 و آتشكده آذر .
( 3 ) - چنين كسى را نشناختم و خوارزمشاه را نيز .