گنبد امامزاده محمد پسر حضرت امام جعفر صادق عليه السلام مدفون است و جمعى ديگر از مشايخ و معارف عرفاء نيز در جوار ايشان مدفونند .
سمت غربى اين گنبد مسجد و معبد سلطان بايزيد است كه گچبرى ايوان و منبتكارى درب مسجد آن كمال امتياز را دارد و بنابر معروف بانى اين بنا سلطان محمود غازان است و جسد خود او نيز در سردابى كه در جنب گنبد است گذاشته شده و در حق اين جسد چيزها مىگويند :
جمعى برآنند كه هنوز اثر جراحت بر سينهاش باقى است و ديگران چون اعتضاد الدوله و معير الممالك كه خود رفته و مشاهده كردهاند منكر اين معنى هستند . آنچه محقق است اين است كه اين جسد به حسب جثه از مردمان حال به مراتب طويل و عظيم الجثهتر است . از عجايب اينكه در پهلوى گنبد ، منارهاى است كه بيست و پنج ذرع طول آن است و مانند منار جنبان معروف اصفهان متحرك است يعنى چون بر زبر آن روند و به قوت حركت دهند جنبش و حركت مناره محسوس و مرئى شود و سبب اين حركت معلوم نيست . العلم عند الله تعالى .
بسوى [ مع - مر ] :
به فتح باء شهر كوچكى است در اوايل آذربايجان ميانهء اشنوه و مراغه و در نزديكى خان خاصبك . من از آنجا گذشتم اغلب سكنهء آن طايفهء خرميهاند يعنى معتقد بابك خرمىاند .
به سينه [ مع - مر ] :
از قراى مرو و در دو فرسخى آن است .
بشان [ مع - مر ] :
به ضم باء از قراى مرو است .
بسبق [ مع - مر ] :
به فتح باء و گاهى هم بشبه گويند و منسوب به آن بشبقى است . از دهات مرو است .
بشت [ مع - مر ] :
به ضم باء شهرى است در نيشابور . ابو الحسن بن زيد بيهقى گويد اين شهر را از آن بشت گويند كه آن را بشتاسب ( گشتاسب ) پادشاه بنا