حريص است يا اتفاق مراجعت دارد ، و ازين ورطه نجات خواهد . ( اشارت فيلبان ) پس فيلبان با فيل گفت : اى فيل مرگ مىخواهى يا نجات ، كه راى « 1 » داهر زندگانئ جيسيه مىخواهد . تو چه مىانديشى ؟ بازگرد تا خلاص « 2 » يا بى . ( جواب جيسيه پيلبانرا ) جيسيه گفت : ما را چگونه نجات تواند بود كه با دشمنان « 3 » مقابل شدهايم « 4 » و تنگ آمده و راه خلاص « 2 » بر ما متعذّر گشت و اطراف مسدود (
f 83 b
) شده . پيلبان دانست كه جيسيه « 5 » را در گريختن عزم مصممتر است از جنگ ، و زندگانى مىخواهد ، و از حرب پشيمان شده است . پيل را تند كرد « 6 » و حمله آورد ، و سوار و پياده عرب با حمله فيل مقاومت نتوانستند ، متفرق شدند ، و راه گريختن بر جيسيه خالى ماند . روى بگردانيد و طريق فرار گزيد و بنزديك پدر آمد ، و لشكر او تمام كشته شد . و راى داهر از جانب شرقى آن آبگير فرود آمده بود . چون جيسيه را بديد « 7 » شكر كرد و معبود خود را سجده واجب ديد ، و حمد و ثنا گفت كه پسر « 8 » بسلامت « 9 » باز آمد .
و همدران روز مثال حجاج برسيد ، و در ضمن مثال « 10 » فرمان بر آن جمله بود كه هر كجا كه داهر است برود و قصد او « 11 » كند كه فتح ترا خواهد بود ، ( ص 137 ) و كافران مخذول و منهزم گردند « 12 » .
[ حرب كردن روز اول با داهر لعين « 13 » [ و بيعت كردن راسل ]
در احاديث مىآرند از محمد بن ابى « 14 » الحسن المدائنى « 15 » كه چون جيسيه بن داهر به هزيمت باز رفت « 16 » و لشكر او كشته شد ، راسل بجانب
هامش
( 1 ) پ س ك م : پادشاه
( 2 ) پ : خلاصى
( 3 ) ب س ك م : دشمن
( 4 ) ب س ك م :
شديم
( 5 ) م : راى جيسيه
( 6 ) ب : پيل را بند كرد ؛ پ : پيل پند كرد سخن او را ؛ س :
پيلبان فيل را دوانيد
( 7 ) پ : سلامت بديد
( 8 ) م : پسر پادشاه
( 9 ) ب س ك م :
سلامت
( 10 ) پ : مكتوب
( 11 ) پ : آن كافر
( 12 ) ب پ س افزايد : إن شاء اللّه تعالى
( 13 ) پ : راى داهر لعين
( 14 ) م ندارد : ابى
( 15 ) ب پ س ك م : مدنى .
( 16 ) ب ندارد : به هزيمت ؛ ك : « يافت » بجاى « رفت »