نامدار « 1 » بنام و ننگ بايستند ، و در رضاى الهى جان و نفس خود را « 2 » در سبيل حق فدا كنند « 3 » . چون خود را « 2 » بالتجاى كرم خداى عزّ و جلّ ملتجى كردند ، كه بواسطهء اين غزا و شهادت به جهان خلد « 4 » رويم ، كشته نشوند تا از ما اضعاف نكشند . و چون روى بحرب آرند ، مراجعت و روى گردانيدن متعذّر « 5 » باشد « 6 » ، تا جمله علف تيغ خونخواره « 7 » نشوند « 8 » . و چون برين طرف بگذرند و دست در دامن ملك زنند و شريك سلطنت شوند ، بزرگ فتنه حادث گردد « 9 » ، و هر روز قوت و شوكت او زياده گردد « 10 » ، كه بيشتر حشم و رعاياى تو از نهيب او امان خواهند و بجهة مبقى حيات خود به او يار شوند و پناه سازند . و ليكن صواب آنست كه « 11 » ايشان را بر طرف غربى بگذارى ، و حجاب مهران در ميان ما و ايشان است ، و به هيچ نوع گذشتن او ما را مصلحت نبايد دانست ، و ملّاحان كشتى و جتان « 12 » دشتى را « 13 » بر ايشان ( ص 116 ) بگمارى تا راههاى علف و غلّه و هيزم و گاؤ « 14 » كه ما يحتاج لشكريان است بگيرند و قطع كنند ، و هركه از لشكر جدا ماند آن را « 15 » برنجانند ، تا درهم شوند « 16 » :
بعضى از ايشان بواسطهء جوع معدوم گردند و بعضى از برهنگى و بى برگى « 17 » بگريزند ، و اسبان بى علف و سواران بى خرج فرو مانند و متفرّق (
f 72 b
) شوند ، و در ملك تو هيچ مداخلت نتوانند كرد . و چون جمعيّت ايشان متفرق و پريشان شود نيز مملكت ترا از وى نهيب نباشد و تو مخيّر باشى .
هامش
( 1 ) پ : مردان دلاور و نامدار
( 2 ) اين جمله در نسخ س ك م موجود نيست
( 3 ) ب :
كردهاند
( 4 ) پ : تحيات مخلص ؛ م : جهات مخلد
( 5 ) پ : معذور
( 6 ) جميع نسخ : باشند
( 7 ) س : خونخوار
( 8 ) پ : شوند
( 9 ) س : شود
( 10 ) اين جمله در نسخه م موجود نيست
( 11 ) پ : صواب آنكه
( 12 ) ب ح س ك : چنان
( 13 ) م افزايد : بگيرند و
( 14 ) ب س : كاه
( 15 ) ب س ك ندارد : آن را
( 16 ) پ : آيند ؛ س : با هم شوند
( 17 ) پ : برهنگى و دلتنگى و بى برگى ؛ س : برهنگى و بى جامگى