تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 514

مساهمون:

ص٥١٤
خانه و حمام و خرابه و زاويه و مخصوصا تاريكى شهر در اختيار اجنه قرار ميگرفت كه از اين ساعت ببعد هيچ بچه و زن آبستن و تازه عروس حق نداشت از زير درخت ميوه‌دار و در تاريكى و آب‌انبار و پاشير و زيرزمين و سر چاه و چاهك و مثل آن رفت‌وآمد نمايد كه جنيان به او آسيب ميرسانيدند ، چرا اصولا شب آفت‌زا بود و در شب بود كه بيماران سنگين‌تر شده امراضشان رو بمزاحمت مينهاد و در شب بود كه جنايات و پليدىها و گناهان صغيره و كبيره انجام ميگرفت و در شب بود كه فتنه‌ها تكوين يافته صورت اعمال به خود ميگرفت و در شب بود كه حبس و زندانها مملو ميگرديد و سر بيگناهان از دم تيغهاى بيدريغ ميگذشت و در شب بود كه خوابهاى خوفناك و كابوسهاى كشنده گريبانگير ميگرديد و در شب بود كه نجواها به عمل آمده خيانت‌ها بظهور رسيده دزدىها و خباثت‌ها بانجام ميرسيد و در شب بود كه حشرات موذيه و گزندگان بيرون ميآمدند . پس شب از ايام منحوسه و متعلق بشياطين و اجنه بود كه جز شئامت و نحوست از آن بثمر نميرسيد تا آنجا كه رمل و استخاره و مانند آن راست نميآمد . در اين صورت نبايد در شب قدم از قدم برداشت مخصوصا براى دسته‌هاى گفته شده كه زيادتر مستعد آزار و اذيت شياطين ميبودند ! لاجرم كسى در شب از اطاق بدون بسم الله نبايد پا بيرون بگذارد و در شب نبايد دادوستد نمايد كه آن كار و داد و ده بركت نمينمود و آب سرد و گرم نبايد به زمين بريزد كه جنيان تردد داشته آزار ديده آزار ميرسانيدند و آتش نبايد ريخت و روى آتش آب نبايد افشاند كه اطفال جنيان خواهند سوخت و طرف را غشى خواهند كرد و بدنش را خواهند سوزاند و بيمارشان را سنگين خواهند نمود ، مخصوصا در هنگام خواب كه بدون بسم الله نبايد خوابيد اگرچه بسم الله را براى تمام حالات حتى نشستن بر سر مبرز بايد مراعات نمايند ، و چهار قل « 21 » را بايد
هامش
( 21 ) . سوره‌هاى قل هو اللّه احد . قل اعوذ برب الناس . قل اعوذ برب الفلق . قل يا ايها الكافرون .
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 514 | جعفر شهرى باف