كسبهى دورهگرد ايام نوروز و داد زدنهايشان ؟
و اينها دورهگردهاى هوسانهفروش و خوراكى و ميوهفروشى بودند كه بعضى از ايشان از يكى دو هفته به نوروز پيدا شده به راه مىافتادند و بعضى در ايام نوروز و بقيه كه تمام دورهء سال امتعه و سروصدايشان ديده شنيده ميشدند ، به ترتيبى كه ذيلا ميآيد :
گل پونه نعنا پونهاىها ؛ كه پونههاى ساقه كوتاه صحرائى را كه از كنار نهر و جوها بدست ميآوردند ، وسط سينى زرد برنجى برقانداختهاى كپه نموده بر آن آب پاشيده ، با صفا و دلاويزى تمام دور گردانده ، در هرچند قدم چهارپايهاش را كه به شانه داشتند زيرش گذارده كنارش با خوشمزگىهاى زير داد ميزدند :
آى گل پونه ، نعنا پونه - نوبر بهاره گلپونه . آى گل پونه نعنا پونه - آقارو ميخواى توى خونه - خانومو ميخواى خيابونه . آى گل پونه ، نوبرونه ، و قيمتش كه در اين وقت به حساب متاع نيامده بلكه تعارفى و به همت و الا به حساب ميآمد و به وزن فروخته ميشد يك سير ( 75 گرم ) صد دينار « 77 » بود .
و با رسيدن خود بهار كه نعنا ترخونهاى بوستانى و تربچه نقلى ميرسيد ، فروشندگان گل پونه آن را با نعنا و ترخون و تربچه نقلى تبديل نموده چنين داد ميزدند :
آى تربچه نقليه نعنا و ترخون . تربچهش گليه نعنا و ترخون . آى عطر نعنا ، بوى ترخون ، و با هر فرياد كه پشنگى هم آب از سطل كنار دست بر آنها پاشيده صفا و جلايشان را نو ميكردند و در اين وقت كه ديگر فراوان و سنگ و ترازو
هامش
( 77 ) . يكدهم قران ، ريال .