مطرب و لوطى « 40 » و امثال آن و واى به حال يكى از آنها كه در اين ماه به پذيرائى مشترى و فروش امتعهء خود بپردازد و كسى كه در ملأ عام اقدام به روزهخوارى بكند .
خلاف اينگونه كسبه ، كسبهاى بودند كه اين ماه ماه كسب و كار و برهكشان و رواجيشان بود ، مانند حمامىها ، ساعتسازها « 41 » ، علما ، وعاظ ، معركهگيرها ، مسئلهگوها ، فروشندگان امتعهى مذهبى مانند : قرآن و كتاب دعا و عكس و شمايل پيغمبر و امام . فروشندههاى سجاده و جا نماز و مقنعه « 42 » ، و كفن
هامش
( 40 ) . مطربهاى دورهگرد از قبيل ساززن و ضربگير . كسانى كه ميمون به رقص مىآوردند ، بزرقصانها و بچه رقاصدارها .
( 41 ) . چون ساعت فقط در رمضان براى تعيين و شناختن ساعات افطار و سحر به كار مىآمد ، از اينرو تنها ماهى كه كسب و كار ساعتفروشها و ساعتسازها ، كه تعمير ساعت مىكردند ، رواج ميگرفت ، همين ماه بود و تقريبا بقيهء سال كسبشان بهصورت تعطيل درمىآمد و لازم به تذكر است كه ميزان ساعت را هم از اول غروب به حساب مىآوردند .
يعنى ساعت 12 كه امروزه ظهر و نيمهء شب را معين مىكند ، آخر روز و اول شب را معلوم مينمود .
( 42 ) . پارچهء سفيدى كه بالايش مانند كلاه بچه و پائينش مانند دامن گرد شده ، زنها وقت نماز با دوبند به گردن مىبستند و فقط گردى صورتشان از آن بيرون ميماند .